Niektóre szczenięta tej rasy rodzą się z krótkim ogonem. Wzorzec FCI dopuszcza obie możliwości, zarówno wrodzony ogon szczątkowy, jak i długi. Przypomina przy tym, że już wśród dawnych psów ze Smalandii część przychodziła na świat bez długiego ogona.
| FCI | Grupa 6 (psy gończe, posokowce i rasy pokrewne), sekcja 1.2 średnie psy gończe, wzorzec nr 129, z próbami pracy |
|---|---|
| Kraj pochodzenia | Szwecja |
| Wysokość w kłębie | psy 46 do 54 cm (idealnie 50 cm), suki 42 do 50 cm (idealnie 46 cm) |
| Masa ciała | nieokreślona we wzorcu FCI |
| Przewidywana długość życia | nie znaleziono wiarygodnych danych z badań (brak danych) |
| Sierść | średniej długości, szorstka, przylegająca; krótki, gęsty, miękki podszerstek |
| Umaszczenie według wzorca | czarne lub wątrobiane ze znaczeniami od bursztynowych do kasztanowobrązowych; dopuszczalne niewielkie białe znaczenia na piersi i palcach |
Psy żołnierzy i wiejskie szpice
W 19. wieku w Smalandii występowały bardzo różnorodne psy gończe. Według wzorca część ich przodków wróciła z żołnierzami, którzy podczas wielkich wojen między 1611 a 1718 przywieźli niemieckie, polskie i bałtyckie psy gończe. W połączeniu z miejscowymi psami gospodarskimi w typie szpica i pod wpływem angielskich psów gończych powstał z nich gończy smalandzki (SMÅLANDSSTÖVARE). Na początku 20. wieku celowo odtworzono dawny typ, preferując krótki ogon. Pierwszy wzorzec pochodzi z 1921.
Niemal kwadratowy, szorstkowłosy i czarny podpalany
Tułów jest niemal kwadratowy. Pożądany jest pies odporny, a przy tym elegancki, mocny, ale nie ciężki. Długi grzbiet i prostokątna budowa są wadami. Różni się tym od większych, lekko prostokątnych pokrewnych ras: gończego Hamiltona i gończego Schillera.
Spokojny w domu, głoszący w lesie
Spokojny, przyjazny, wierny i pełen zapału: tak wzorzec opisuje jego charakter. Podczas pracy jest głoszącym psem tropiącym zające i lisy, czyli daje głos, podążając tropem. Nie jest psem pracującym w sforze i nigdy nie używa się go do polowania na jelenie.
Co daje mu satysfakcję poza polowaniem
Jeśli nie pracuje w łowisku, potrzebuje zajęć zastępczych: długich wędrówek, tropienia na lince, mantrailingu lub zabaw w szukanie w terenie. Spuszczanie ze smyczy często jest bezpieczne tylko na ogrodzonych obszarach. Podobnie za nosem podąża beagle.
Pielęgnacja sierści szczotką
Szorstki włos z miękkim podszerstkiem wymaga niewiele: szczotkowania raz w tygodniu, a w okresie linienia częściej. Między opuszkami rośnie gęsty włos, więc po spacerach po śniegu warto obejrzeć łapy.
Mała populacja i niewiele danych
Nie znaleźliśmy badania dotyczącego jego chorób. McMillan i współpracownicy wymieniają rasę, ale nie uwzględniają jej w analizie. Czterej najwięksi szwedzcy ubezpieczyciele zwierząt zaliczali ją w 2009 w większości do kategorii o najniższych kosztach weterynaryjnych (Jansson i Laikre 2014). Większym powodem do niepokoju jest liczba psów: pod koniec 2012 w szwedzkiej księdze rodowodowej odnotowano tylko 977 żyjących gończych smalandzkich, średni współczynnik inbredu wynosił 0,063, a z alleli założycieli pozostało jeszcze 16,8 procent (Jansson i Laikre 2018). Zapytaj o współczynnik inbredu miotu i wyniki badań bioder rodziców.
Do kogo pasuje, a do kogo nie
Pasuje do myśliwych i bardzo aktywnych ludzi na wsi, którzy poważnie traktują pracę węchową i lubią jego głos. Do mieszkań, w których wszystko słychać przez ściany, na długie dni w samotności oraz dla wszystkich chcących chodzić z psem bez smyczy po każdym lesie jest złym wyborem. Kto daje mu pracę, zyskuje wiernego, spokojnego towarzysza z rasy, której przetrwanie zależy od każdego dobrze zaplanowanego miotu.
Czy głoszący pies gończy pasuje do Twojej codzienności, sprawdzisz za pomocą quizu ras, a dokładniej pomoże nasza książka „Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir?” (książka w języku niemieckim). Na początek życia z młodym psem przygotowaliśmy bezpłatny Pakiet startowy dla szczeniaka. Czerń z ciepłymi znaczeniami szczególnie dobrze wygląda jako okładka magazynu na płótnie lub wśród portretów psów z własnego zdjęcia.
Czytaj dalej
- Beagle: nos z psem w zestawie i co to oznacza na co dzień
- Pies ciągnie na smyczy: 5 błędów, które popełnia prawie każdy
- Jesienna wymiana sierści u psa i kota: co jest normalne, a co nie
Źródła, dostęp 20.10.2026: FCI-Standard Nr. 129 Smålandsstövare (fci.be, wersja niemiecka z 26.09.2018, obowiązujący wzorzec opublikowany 22.08.2017, język oryginału: angielski) i strona rasy FCI nr 129; McMillan KM et al., Longevity of companion dog breeds: those at risk from early death, Scientific Reports 2024; Jansson M, Laikre L, Journal of Animal Breeding and Genetics 2014; Jansson M, Laikre L, PLoS One 2018.
Linki do naszych książek są linkami afiliacyjnymi. Kupując przez nie, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla Ciebie.
