Snoopy zapewnił tej rasie reputację, na którą zasługuje tylko w połowie: wygodny, żywy, trochę filozoficzny. Prawdziwy beagle rzeczywiście jest wesoły i żywy. Ale przede wszystkim jest jednym: psem gończym, który polował w sforze, godzinami, z nosem przy ziemi, bez pytania człowieka o zdanie. Kto bierze beagle’a, bierze nos z psem doczepionym. I bierze psa, który zwykle jest bardzo zmotywowany jedzeniem i rzadko sam przestaje jeść.
Film do tematu
Kliknięcie ładuje film z YouTube. Przy tym przesyłane są dane do YouTube (Google). Prywatność
Beagle w liczbach
- Pochodzenie: Anglia, od XVI wieku pies sforowy do polowań na zające
- Wysokość: 33 do 40 cm
- Waga: 10 do 14 kg; wiele beagle’i ma skłonność do tego, by ważyć więcej
- Długość życia: 12 do 15 lat
- Sierść: krótka, gęsta, odporna na pogodę, najczęściej trójkolorowa (tricolour) lub rudo-biała
- Charakter: wesoły, towarzyski, dobroduszny, uparty, o instynkcie łowieckim, żarłoczny
Charakter: każdy jest przyjacielem, każdy okruszek posiłkiem
Większość beagle’i jest bardzo otwarta na ludzi, dzieci, inne psy i gości. Agresywne zachowanie jest dla tej rasy nietypowe, instynkt stróżujący praktycznie nie istnieje. Ugryźć może jednak każdy pies, na przykład ze strachu, z bólu albo gdy jest osaczony, więc nigdy nie zostawiaj dzieci z beaglem bez nadzoru. Wiele beagle’i jest wyjątkowo towarzyskich i trudno znosi samotność. Jako pies sforowy nie był hodowany na posłuszeństwo, lecz na wytrzymałość i samodzielność. Widać to: beagle słucha, waży i sam decyduje, czy przyjście akurat się opłaca.
A potem jest nos. Jego nos działa wielokrotnie precyzyjniej niż nasz. Gdy beagle złapie trop, często jest już prawie nieosiągalny. To zwykle nie nieposłuszeństwo, tylko dokładnie to, do czego został wyhodowany.
Pięć rzeczy, których brakuje w folderze o szczeniakach
1. Przywołanie to temat jego życia
Bez gruntownego treningu beagle biegający swobodnie może pójść za tropem i w krótkim czasie znaleźć się daleko. Długa linka od pierwszego dnia, trening przywołania z nagrodami jackpot, trening antyłowiecki z trenerem, który zna rasę. Wiele beagle’i przez całe życie chodzi na długiej smyczy, i to nie porażka, tylko odpowiedzialność.
2. Jedzenie jest dla wielu beagle’i największą rzeczą
Wiele beagli ma ogromną motywację jedzeniem. Kradną ze stołu, ze śmieci, z dziecięcych plecaków. Nadwaga jest w tej rasie częsta, ze wszystkim, co się z nią wiąże: stawy, dyski, serce. Waż karmę, odliczaj smakołyki od dziennej racji, zabezpiecz stół i śmieci przed beaglem. Utrzymanie smukłej sylwetki to dla beagla jeden z najważniejszych wkładów w zdrowie.
3. Głos
Beagle nie szczeka, tylko daje głos: wyjące, przeciągłe wycie, którym psy sforowe pokazywały jeźdźcom swoją pozycję. Na tropie zwierzyny, podczas bycia samemu albo z nudów jest to w bloku problem. Zajęcie i trening zostawania samemu pomagają, całkiem wyłączyć się tego nie da.
4. Zdrowie: padaczka, tarczyca, uszy
W rasie występuje idiopatyczna padaczka, także niedoczynność tarczycy (hipotyreoza), do tego problemy z dyskami przy nadwadze i klasyczne zapalenia zwisających uszu. Cotygodniowa kontrola uszu, szczupła sylwetka, a u hodowcy pytaj o padaczkę w linii. Szczeniak od rzetelnego hodowcy kosztuje często 1.200 do 1.800 euro. Sama cena nie mówi jednak nic o zdrowiu, decydujące są wyniki badań rodziców.
5. To nie pies na osiem godzin samotności
Pies sforowy potrzebuje swojej sfory. Beagle, który codziennie długo jest sam, może wyć, niszczyć rzeczy albo popaść w apatię. Drugi pies może pomóc, ale nie zastępuje człowieka.
Opieka: czego potrzebuje
- Praca nosem. Mantrailing, praca na tropie, zabawy w szukanie: do tego został wyhodowany, a wiele beagle’i męczy się tym z większym zadowoleniem niż samym bieganiem.
- Dwóch godzin ruchu, na długiej lince z czasem na węszenie.
- Domu zabezpieczonego przed beaglem. Kosz na śmieci z pokrywą, zapasy na górze, ogrodzenie ogrodu 1,20 m plus zabezpieczone przed podkopem.
- Towarzystwa. Rodzina, drugi pies, żłobek dla psów.
- Konsekwencji przy jedzeniu. Będzie żebrał jak zawodowiec. Bądź twardy, dla jego dobra.
Dla kogo beagle jest dobrym wyborem?
Dla aktywnych rodzin, które chcą przyjaznego, wytrzymałego psa dla dzieci i są gotowe zapanować nad smyczą i jedzeniem. Dla ludzi, którzy uważają pracę nosem za fascynującą. Nie dla właścicieli, którzy oczekują posłusznego psa biegającego swobodnie, nie dla osób pracujących na pełny etat bez opieki, nie dla perfekcjonistów. Kto wciąż waha się między kilkoma rasami, znajdzie dłuższe porównanie w naszych książkach.
Często zadawane pytania
Czy beagle to pies dla początkujących? Pod względem usposobienia tak, przyjazny i bezproblemowy. Pod względem treningu nie: przywołanie i jedzenie wymagają od właściciela dyscypliny.
Czy beagle może biegać bez smyczy? Niektóre po latach treningu na ogrodzonych terenach. W lesie: w większości przypadków nie.
Ile linieje? Krótko, ale dużo. Dwa razy w roku ekstremalnie.
Beagle jako motyw
Długie uszy, trójkolorowe umaszczenie, ufne spojrzenie: beagle to idealny motyw do akwareli i do majestatycznego obrazu olejnego w roli lorda. Wskazówka do zdjęcia: trzymaj smakołyk obok aparatu, wtedy zwykle masz jego pełną uwagę, a uszy pięknie opadają.
Beagle w drewnianej ramie, ze zwisającymi uszami i wiernym spojrzeniem, robi w przedpokoju większe wrażenie niż w galerii telefonu. Kto woli go jako lorda w aksamitnym płaszczu, wybiera styl Royal. Jak to wygląda z twoim zdjęciem, widzisz wcześniej w podglądzie. Dopiero potem jest drukowane, a formaty znajdziesz w portretach psów.
Czytaj dalej
- Jamnik: kręgosłup decyduje o jego życiu: kolejny pies myśliwski, którego wszyscy biorą za psa rodzinnego
- Jack Russell terier: pies pracujący, który przypadkiem jest mały: mały, głośny i podobnie niewzruszony przywołaniem
- Pies ciągnie na smyczy: 5 błędów: bo nos przy ziemi zwykle kończy się z przodu smyczy
