Dlaczego mój pies tak ciągnie? Szczera odpowiedź jest niewygodna: bo dotąd to działało. Za każdym razem, gdy ciągnął i docierał do celu, krzaka, innego psa czy ciekawego zakątka, uczył się: ciągnięcie prowadzi mnie tam, gdzie chcę.
Film do tematu
Kliknięcie ładuje film z YouTube. Przy tym przesyłane są dane do YouTube (Google). Prywatność
To nie dominacja, upór ani wada charakteru. To logika. I właśnie dlatego można to zmienić. Ale najpierw trzeba poznać pięć błędów, które każdego dnia coraz mocniej utrwalają ciągnięcie.
Błąd 1: smycz staje się nawykiem zamiast połączeniem
Większość z nas trzyma smycz jak torbę z zakupami. Jest napięta, bo pies idzie z przodu, aż w końcu przestajemy czuć ciągnięcie. Pies też. Napięta smycz jest dla niego normą. Pierwszym krokiem nie jest więc sztuczka, lecz uważność: wyczuj, kiedy smycz jest luźna, i dokładnie wtedy powiedz coś miłego. Nie gdy pies ciągnie, lecz gdy nie ciągnie. Wiele psów nigdy nie dostaje tej informacji.
Błąd 2: szarpnięcie
Szarpanie smyczą ma długą tradycję i krótkotrwały skutek. Pies uczy się: gdy jestem przy swoim człowieku, czasem boli. To nie czyni go uważniejszym, lecz szybszym. Chce uciec od szarpnięcia, do przodu. Na obroży szarpnięcie może dodatkowo obciążać krtań i kręgi szyjne. Dlatego: szelki zamiast obroży, a smycz pozostaje informacją, nie karą.
Błąd 3: nagradzasz ciągnięcie, nie zauważając tego
Twój pies ciągnie w stronę łąki. Idziesz za nim, bo i tak chciałeś tam iść. Twój pies ciągnie do innego psa. Pozwalasz mu podejść, bo inaczej bardzo się denerwuje. Jedno i drugie jest nagrodą za ciągnięcie. Zasada, która pomaga wielu zespołom: gdy smycz się napina, nie idziemy dalej. Zatrzymujesz się bez słowa i czekasz, aż smycz się poluzuje. Wtedy idziecie dalej. To nudne, w pierwszym tygodniu trwa wieki i jest powodem, dla którego wielu ludzi się poddaje. Wiele zespołów zauważa wyraźną różnicę po kilku tygodniach ćwiczeń. Tempo postępów jest u każdego psa inne.
Błąd 4: za mało zajęć umysłowych przed spacerem
Pies, który przeleżał dwie godziny na kanapie, a potem wychodzi za drzwi, jest fajerwerkiem w futrze. Oczekiwanie od takiego psa luźnej smyczy jest niesprawiedliwe. Pięć minut pracy węchowej przed spacerem, chowanie smakołyków w salonie, Kong, krótka zabawa w szukanie uspokajają głowę. Pierwsze sto metrów jest dzięki temu często spokojniejsze i często wyznacza resztę spaceru.
Błąd 5: zawsze ta sama trasa i to samo tempo
Psy często ciągną, bo wiedzą, co je czeka. Droga na łąkę jest zawsze taka sama, więc naprzód. Zmień kierunek. Zatrzymaj się niespodziewanie. Zrób trzy kroki do tyłu, gdy pcha się do przodu. To czyni cię interesującym. Pies, który nie wie, co jego człowiek zrobi za chwilę, częściej na ciebie spogląda. A w chwilach, gdy na ciebie patrzy, zwykle ciągnie mniej.
Plan ćwiczeń na pierwsze tygodnie
Trzy tygodnie to ramy do ćwiczeń, a nie cel, który twój pies musi osiągnąć do określonej daty. Zostań przy jednym kroku tak długo, jak jest potrzebny.
- Tydzień 1: tylko obserwacja i nagradzanie. Każdą luźną smycz zaznacz słowem, a co kilka metrów podaj smakołyk. Ciągnięcie: zatrzymaj się, poczekaj, rusz. Spacery mogą być krótsze.
- Tydzień 2: zmiany kierunku. Gdy tylko pies napiera do przodu, odwróć się i przyjaźnie rusz w drugą stronę. Jeśli podejdzie obok Ciebie, pochwal go i wróć do pierwotnego kierunku.
- Tydzień 3: Trudne miejsca. Teraz ćwiczysz tam, gdzie dotąd najczęściej bywało trudno. Inne psy, zakątek z kotami, droga do samochodu. Duży dystans, wiele nagród, krótkie sesje.
Kiedy warto poprosić o pomoc
Jeśli pies na smyczy nie tylko ciągnie, ale też szczeka, warczy lub rzuca się, gdy pojawia się inny pies, to nie jest problem chodzenia na smyczy, lecz agresja smyczowa lub frustracja. Można nad tym pracować, ale nie na podstawie tego artykułu. Poszukaj szkoły, która działa bez kar i Cię słucha, zamiast sprzedawać Ci obrożę.
Jeśli dopiero zaczynasz z młodym psem i wolisz zapobiec ciągnięciu, niż później go oduczać, naukę chodzenia na smyczy od podstaw znajdziesz w Welpenerziehung & Junghundtraining (książka w języku niemieckim).
Szczerze na zakończenie
Nie ma psa, który po trzech dniach idealnie chodzi na smyczy. Przy spokojnych, regularnych ćwiczeniach u większości psów z tygodnia na tydzień jest lepiej. Niektóre potrzebują więcej czasu, a jeśli mimo ćwiczeń nie ma postępów, pomoże trenerka psów pracująca metodami opartymi na nagradzaniu. To nie porażka, tylko szybsza droga. Twoje plecy, twój bark i twój pies będą ci wdzięczni.
Spojrzenie w górę przy luźnej smyczy trudno uchwycić i właśnie dlatego jest dobrym motywem. Na szkle akrylowym oczy są szczególnie wyraziste, a podgląd zobaczysz przed drukiem.
Luźna smycz zaczyna się w wieku szczenięcym. Jeśli dopiero startujesz, w bezpłatnym materiale Pakiet startowy dla szczeniaka znajdziesz trzy ćwiczenia tygodniowo na pierwszy miesiąc.
Czytaj dalej
- Wychowanie szczeniaka: 5 zasad: dlaczego komendy zawodzą, zanim dotrą do psa
- Jak nauczyć psa zostawania samemu: drugi temat, który warto ćwiczyć wcześnie
- Dlaczego jedna czwarta labradorów stale jest głodna: rasa, przy której codzienność szczególnie często wymyka się spod kontroli
Linki do naszych książek są linkami partnerskimi. Kupując za ich pośrednictwem, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla siebie.
