W swojej ojczyźnie wcale nie jest rzadki: analiza fińskiego rejestru z lat 1990 objęła 84.338 gończych fińskich (Suomenajokoira). Poza Skandynawią spotyka się go jednak rzadko, a kto natknie się na niego w lesie, zwykle usłyszy go na długo, zanim go zobaczy.
| FCI | Grupa 6 (psy gończe, posokowce i rasy pokrewne), sekcja 1.2 średnie psy gończe, wzorzec nr 51, z próbami pracy |
|---|---|
| Kraj pochodzenia | Finlandia |
| Wysokość w kłębie | Psy 55 do 61 cm, suki 52 do 58 cm; idealna wysokość: psy 57 do 59 cm, suki 54 do 56 cm |
| Masa ciała | nieokreślona we wzorcu FCI |
| Długość życia | nie znaleziono wiarygodnej wartości z badań (brak danych) |
| Sierść | krótki, gęsty, miękki podszerstek; włos okrywowy średniej długości, gęsty, prosty, ściśle przylegający i dość szorstki |
| Umaszczenie według wzorca | trójkolorowe: czarny płaszcz, nasycone podpalanie na głowie, spodzie ciała, łopatkach, udach i kończynach; białe znaczenia zwykle na głowie, szyi, przedpiersiu, dolnych częściach kończyn i końcu ogona |
Zając, lis i donośny głos
Wzorzec opisuje jego zadanie bardzo dokładnie: poluje na zająca i lisa, z zapałem podąża za ich zapachem także w trudnych warunkach, pracuje samodzielnie i ściga zdobycz z donośnym szczekaniem. Z charakteru ma być spokojny i przyjazny, nigdy agresywny, pełen chęci do działania.
Własny wzorzec od 1932
Na początku 19. wieku obok miejscowych psów żyło w Finlandii wiele psów przypominających gończe z pozostałej części Europy. Wraz z założeniem Fińskiego Związku Kynologicznego w 1889 rozpoczęła się właściwa historia rasy, a pierwszy wzorzec powstał w 1932. Grupy hodowców i wczesne krzyżowania ukształtowały populację. Innym fińskim psem myśliwskim o zupełnie innym sposobie pracy jest szczekający pies na ptactwo szpic fiński, a skandynawskim krewnym wśród gończych jest Hamiltonstövare.
Czego potrzebuje na zewnątrz
Spacery po osiedlu nie wystarczą psu hodowanemu do wielogodzinnej pracy na tropie. Bez polowania potrzebujesz zastępstwa w postaci prawdziwej pracy węchowej: długich tropów, mantrailingu, wędrówek na lince. Bieganie luzem pozostaje trudną kwestią, bo gończy, który złapie świeży trop, sam zdecyduje, kiedy wróci.
Sierść do zimowego lasu
Szorstki włos okrywowy z miękkim podszerstkiem chroni przed wilgocią i zimnem oraz wymaga niewielkiej pielęgnacji. Wystarczy cotygodniowe szczotkowanie, częstsze podczas linienia. Po dniu w lesie sprawdzaj łapy i uszy.
Dwa wyniki badań, które warto znać
U gończego fińskiego opisano wcześnie rozpoczynającą się, szybko postępującą ataksję móżdżkową. Fińska grupa badawcza znalazła w 2012 przyczynę: recesywnie dziedziczoną mutację genu SEL1L. Chore szczenięta już w wieku trzech miesięcy wykazywały zaburzenia chodu, a około 10 procent badanej populacji było nosicielami (Kyöstilä i in. 2012). Od tego czasu istnieje test genetyczny dla hodowli. W kwestii bioder pomaga szwedzka analiza: spośród 412 gończych fińskich zbadanych RTG między 2007 a 2016 18,2 procent miało stopnie C do E (Engdahl i in. 2026). Nie znaleźliśmy wiarygodnej liczby dotyczącej długości życia. Poproś o test genetyczny i wynik badania bioder obojga rodziców.
Dobrze odnajdzie się u myśliwych z łowiskiem
Pasuje do osób, które polują lub oferują równoważne zajęcia i nie uważają jego szczekania za uciążliwość.
Raczej nie, jeśli liczą się cisza i sąsiedzi
Kto mieszka na gęsto zabudowanym osiedlu, oczekuje biegania bez smyczy w lesie albo szuka psa do miejskiej codzienności, unieszczęśliwi i psa, i siebie. Jego głos pasuje do rozległych lasów, a nie na klatkę schodową.
Czy tak zapalony tropiciel pasuje do Twojego życia, sprawdzisz w Quizie ras: Jaki pies do mnie pasuje?, a dokładniej w naszej książce „Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir?“ (książka w języku niemieckim). Na pierwsze tygodnie ze szczeniakiem jest bezpłatny Pakiet startowy dla szczeniaka. Jeśli gończy fiński już z Tobą mieszka, zajrzyj do portretów psów albo zobacz plakat w drewnianej ramie.
Czytaj dalej
- Beagle: nos z dołączonym psem, co to znaczy na co dzień
- Pies ciągnie na smyczy: 5 błędów, które popełnia prawie każdy
- Okres wczesnego kształtowania: dlaczego „jak najwięcej” to zła rada
Źródła, dostęp 20.10.2026: wzorzec FCI nr 51 Suomenajokoira (gończy fiński) (fci.be, wersja niemiecka z 14.11.2000, obowiązujący wzorzec oryginalny z 17.07.1997); Kyöstilä K et al., A SEL1L mutation links a canine progressive early-onset cerebellar ataxia to the endoplasmic reticulum-associated protein degradation (ERAD) machinery, PLoS Genetics 2012; Engdahl K et al., Prevalence of hip and elbow dysplasia in young adult dogs in Sweden, Veterinary Record 2026; Karjalainen L, Ojala M, Generation intervals and inbreeding coefficients in the Finnish Hound and the Finnish Spitz, Journal of Animal Breeding and Genetics 1997; McMillan KM et al., Longevity of companion dog breeds: those at risk from early death, Scientific Reports 2024 (rasa wymieniona, nieanalizowana).
Linki do naszych książek są linkami partnerskimi. Kupując za ich pośrednictwem, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla Ciebie.
