Seter irlandzki (Irish Red Setter) na łące wygląda, jakby unosił się nad ziemią: wysoko trzymana głowa, powiewające pióra, przednie kończyny daleko wysuwane tuż nad podłożem. Tak opisuje go również wzorzec FCI. Za elegancją kryje się pies myśliwski, który przeszukuje rozległe tereny, a potem nieruchomieje w stójce, gdy wyczuje zwierzynę.
| FCI | Grupa 7 (wyżły), sekcja 2 Wyżły brytyjskie i irlandzkie, wzorzec nr 120, z próbami pracy |
|---|---|
| Kraj pochodzenia | Irlandia |
| Wysokość w kłębie | Psy od 58 do 67 cm, suki od 55 do 62 cm |
| Masa ciała | nieokreślona we wzorcu FCI |
| Długość życia | Mediana 12,9 roku w brytyjskiej analizie 584.734 psów (McMillan i in. 2024), analizowany razem z seterem irlandzkim czerwono-białym |
| Sierść | na głowie i przedniej stronie kończyn krótka i delikatna, poza tym umiarkowanie długa, przylegająca i możliwie bez loków; długie, jedwabiste pióra na uszach, kończynach, brzuchu i ogonie |
| Umaszczenie według wzorca | intensywnie kasztanowe bez śladu czerni; biel na piersi, szyi i palcach, mała gwiazdka lub wąska strzałka nie dyskwalifikują |
Pochodzenie
Według wzorca pochodzi od seterów irlandzkich czerwono-białych i nieznanych jednolicie rudych psów, a już w 18. wieku był wyraźnie rozpoznawalny. W 1882 roku powstał Irish Red Setter Club, który w 1886 roku opublikował wzorzec. Czerwono-biały przodek do dziś jest osobną rasą. Innego rudego wyżła opisuje nasz artykuł o wyżle węgierskim krótkowłosym.
Charakter
Żywo zainteresowany otoczeniem, inteligentny, pełen zapału, czuły i oddany: takiego chce go wzorzec. Jest przyjazny niemal wszystkim, rzadko sprawdza się jako stróż i długo pozostaje skory do zabawy. Wiele seterów późno dojrzewa, a ich temperament wymaga cierpliwości podczas treningu.
Ruch i zajęcia
Wyhodowano go do przeszukiwania rozległego terenu. Codziennie potrzebuje kilku godzin ruchu, częściowo luzem lub na długiej lince, a do tego zadań dla nosa. Niezawodne przywołanie jest u niego konieczne, bo w galopie szybko znika w oddali.
Pielęgnacja
Jedwabiste pióra filcują się za uszami i na kończynach, jeśli nie czeszesz ich dwa razy w tygodniu. Po wyprawach w teren usuń rzepy i sprawdź uszy.
Zdrowie
Z medianą 12,9 roku setery irlandzkie żyły w brytyjskiej analizie nieco dłużej niż mieszańce z wynikiem 12,0 roku. Liczba obejmuje także setera irlandzkiego czerwono-białego (McMillan i in. 2024). W szwedzkiej analizie rentgenowskiej 27,1 procent z 1.112 młodych seterów miało dysplazję bioder od stopnia C (Engdahl i in. 2026). Znana jest glutenozależna choroba jelit, dziedziczona recesywnie i przebiegająca z nawracającą biegunką oraz utratą masy ciała (Biagi i in. 2020). Istnieje test genetyczny na niedobór odporności CLAD; w Australii 7,6 procent psów hodowlanych było nosicielami (Jobling i in. 2003). Zapytaj o ten test i wyniki badań bioder.
Dla kogo seter irlandzki będzie dobrym wyborem?
Dla aktywnych sportowo osób i rodzin, które spędzają dużo czasu na dworze i szukają wesołego, przywiązanego, wytrzymałego psa.
Dla kogo raczej nie?
Do domów, w których pies długo zostaje sam, i dla wszystkich oczekujących spokojnego psa miejskiego o małych potrzebach ruchowych.
Czy seter potrzebujący tak dużo biegania pasuje do Twojego życia, sprawdzisz dzięki narzędziu Quiz ras: Jaki pies do mnie pasuje? albo dokładnie z naszą książką „Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir?” (książka w języku niemieckim). Na pierwsze tygodnie ze szczeniakiem jest bezpłatny Pakiet startowy dla szczeniaka. Twój seter jako obraz na ścianę: portrety psów z własnego zdjęcia albo jako plik do natychmiastowego pobrania.
Czytaj dalej
- Wyżeł weimarski: piękny pies myśliwski, który nigdy nie kończy pracy
- Zostawianie psa samego: jak nauczyć go tego bez dramatu (krok po kroku)
- Pies ciągnie na smyczy: 5 błędów, które popełniają prawie wszyscy
Źródła, dostęp 20.10.2026: wzorzec FCI nr 120 Irish Red Setter (Irischer Roter Setter) (fci.be, wersja z 31.08.2001, obowiązujący wzorzec opublikowany 13.03.2001); McMillan KM et al., Longevity of companion dog breeds: those at risk from early death, Scientific Reports 2024; Engdahl K et al., Prevalence of hip and elbow dysplasia in young adult dogs in Sweden, Veterinary Record 2026; Biagi F et al., Gluten-sensitive enteropathy of the Irish Setter and similarities with human celiac disease, Minerva Gastroenterologica e Dietologica 2020; Jobling et al., The frequency of the canine leukocyte adhesion deficiency (CLAD) allele within the Irish Setter population of Australia, Australian Veterinary Journal 2003.
Linki do naszych książek są linkami partnerskimi. Kupując za ich pośrednictwem, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla siebie.
