Na zdjęciach rhodesian ridgeback wygląda jak spokojny, elegancki pies do towarzystwa. Na co dzień jest kimś innym: samodzielnie myślącym psem myśliwskim, który wykonuje polecenia nie dlatego, że je słyszy, lecz dlatego, że uznaje je za sensowne. Kto zna retrievery i przywykł do posłuszeństwa wynikającego z chęci zadowolenia człowieka, przy tej rasie musi zmienić podejście. To nie wada, lecz jego zadanie.
Das Video dazu
Mit Klick lädst du das Video von YouTube. Dabei werden Daten an YouTube (Google) übertragen. Datenschutz
Najważniejsze informacje
- Pochodzenie: Południowa Afryka, wyhodowany z ras europejskich i psa Khoikhoi do polowania na grubą zwierzynę oraz pilnowania gospodarstw
- Wielkość: Psy 63 do 69 cm, suki 61 do 66 cm, 32 do 40 kg
- Sierść: Krótka, gęsta, lśniąca, pszeniczna od jasnej do czerwonej, z charakterystyczną pręgą na grzbiecie, od której pochodzi nazwa
- Długość życia: 10 do 12 lat
- Charakter: Samodzielny, spokojny w domu, czujny, powściągliwy wobec obcych, bardzo chętnie podejmuje własne decyzje
Charakter: uprzejmy, ale z własnym zdaniem
W domu ridgeback jest zaskakująco mało absorbujący. Dużo leży, niewiele szczeka i nie narzuca się. Na zewnątrz staje się innym zwierzęciem: uważnym, szybkim, ze wzrokiem skierowanym w dal. Wyhodowano go do tropienia i osaczania dużej zwierzyny bez wskazówek człowieka. Właśnie tę niezależność zabiera ze sobą na smycz.
Silnie przywiązuje się do rodziny, ale wobec obcych zachowuje rezerwę. To nie zły charakter, lecz cecha rasy. Ridgeback witający radośnie każdego gościa jest wyjątkiem, a nie wzorem. Wobec dzieci ze swojej rodziny zwykle jest cierpliwy, choć nie można lekceważyć jego masy i rozmachu podczas zabawy.
Pręga na grzbiecie, od której pochodzi nazwa, powstaje z pasa sierści rosnącej w przeciwnym kierunku. Jest cechą rasy, ale także wskazówką genetyczną: ten sam wariant genu wiąże się z wadą rozwojową, pod kątem której odpowiedzialni hodowcy badają każdego szczeniaka.
Pięć spraw, o których rzadko mówi się podczas wizyty w hodowli
1. Instynkt łowiecki nie jest problemem wychowawczym
Ridgeback, który zwęszy zwierzynę, przełącza się w tryb, w którym wołanie niewiele daje. Jest szybki, wytrzymały i pierwotnie miał działać samodzielnie na przestrzeni wielu kilometrów. Puszczanie luzem w terenie pełnym zwierzyny nie jest dla większości opiekunów realną opcją, przynajmniej bez lat bardzo konsekwentnego treningu kontroli instynktu łowieckiego. Kto marzy o psie mogącym wszędzie chodzić bez smyczy, powinien być ze sobą szczery.
2. Dermoid sinus to wada typowa dla rasy
Przy dermoid sinus, czyli zatoce skórzastej, podczas rozwoju zarodkowego pozostaje przewodowate połączenie między skórą a kanałem kręgowym. Nieleczone może ulec zapaleniu i prowadzić do ciężkich zakażeń, aż po zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Odpowiedzialni hodowcy badają palpacyjnie każdego szczeniaka, a w razie wątpliwości zlecają USG. Zapytaj o to hodowcę wprost. To najważniejsza kwestia zdrowotna tej rasy.
3. Pozostałe kwestie zdrowotne
Występują dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, zdjęcia RTG rodziców są standardem. W niektórych liniach pojawia się dziedziczna postać padaczki. Głęboka klatka piersiowa zwiększa ryzyko skrętu żołądka, który jako nagły stan wymaga operacji w ciągu kilku godzin i zależnie od kliniki kosztuje 2.000 do 4.000 euro. Dlatego lepiej podawaj dwie mniejsze porcje zamiast jednej dużej i pozwól psu odpocząć po jedzeniu.
4. Nie ćwiczy dla oklasków
Ridgeback nie powtórzy ćwiczenia dwadzieścia razy tylko dlatego, że cię to cieszy. Po trzecim powtórzeniu patrzy na ciebie tak, jakby zrozumiał, że to ty nie pojąłeś zasad gry. Trening działa dzięki krótkim sesjom, sensownym zadaniom i prawdziwym nagrodom, a nie musztrze. Kto myli posłuszeństwo z podporządkowaniem, traci z nim kontakt.
5. Zupełnie nie lubi zimna i wilgoci
Krótka sierść bez podszerstka pochodzi z ciepłego klimatu. Niemiecki listopadowy deszcz jest dla niego nieprzyjemny, a podczas mrozu potrzebuje ubranka. W domu szuka ciepła: jeśli masz grzejnik, kanapę lub łóżko, będziesz się nimi dzielić.
Opieka: czego naprawdę potrzebuje
- Bezpieczny teren do biegania luzem. Ogrodzone wybiegi lub zabezpieczone przestrzenie zamiast skraju lasu z sarnami.
- Wczesny trening kontroli instynktu łowieckiego. Od szczeniaka, konsekwentnie, pod okiem specjalisty. Później jest znacznie trudniej.
- Ruch wymagający wytrzymałości. Długie spacery, towarzyszenie przy rowerze u dorosłego psa, sporty zaprzęgowe.
- Krótkie, sensowne sesje treningowe. Pięć minut myślenia zamiast trzydziestu minut powtarzania.
- Ciepło i miękkie miejsce. Ubranko na zimę i legowisko, które nie leży bezpośrednio na płytkach.
Dla kogo jest rhodesian ridgeback?
Dla aktywnych, doświadczonych opiekunów, którzy akceptują psa spokojnego w domu i wymagającego na zewnątrz. Dla ludzi chcących żyć z psem, który myśli samodzielnie, zamiast tylko słuchać, i nie odbierających tego osobiście. Oraz dla wszystkich gotowych na stałe uzależniać bieganie bez smyczy od określonych warunków.
Nie dla osób biorących pierwszego psa ani dla tych, którzy dużo podróżują i chcą zabierać psa reagującego na przywołanie wszędzie. Kto szuka podobnie dużego, ale znacznie chętniej współpracującego psa, lepiej odnajdzie się z labradorem lub golden retrieverem .
Jeśli nadal podejmujesz decyzję i porównujesz kilka ras, właśnie po to napisaliśmy Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir? (książka w języku niemieckim), skupiając się na codzienności, dostępnym czasie i kosztach zamiast na opisach ras.
Częste pytania
Czy każdy ridgeback musi mieć pręgę? Nie. Rodzą się także szczeniaki bez pręgi na grzbiecie. Są całkowicie zdrowymi psami, po prostu nie są przeznaczane do hodowli. Równie dobrze nadają się na psy rodzinne, często nawet za niższą cenę.
Czy to pies stróżujący? Niezawodnie alarmuje i odstrasza swoją wielkością, ale nie jest psem obronnym w ścisłym znaczeniu. Wobec obcych pozostaje powściągliwy, a nie agresywny.
Ile kosztuje szczeniak? W sprawdzonej hodowli zrzeszonej w niemieckim VDH ceny wynoszą zwykle od 1.500 do 2.200 euro. Zwracaj mniejszą uwagę na cenę, a większą na to, czy hodowca sam porusza temat dermoid sinus i wyników badań stawów.
A na portrecie?
Jednolita pszeniczna sierść i wyraźna, umięśniona sylwetka sprawiają, że ridgeback jest wyjątkowo wdzięcznym motywem. Szczególnie pięknie wygląda w ciepłym stylu malarstwa olejnego, który podkreśla kolor sierści i pręgę na grzbiecie. Fotografuj go z profilu przy nisko położonym słońcu, wtedy pręga będzie wyraźnie widoczna. Jak najlepiej się do tego zabrać, opisujemy w naszych poradach fotograficznych.
Ridgeback z profilu potrzebuje podłużnego formatu, a nie kwadratu. W drewnianej ramie dobrze widać charakterystyczną pręgę na grzbiecie, a podgląd zobaczysz, zanim cokolwiek zostanie wydrukowane.
Na przyjazd szczeniaka ridgebacka przygotowaliśmy nasz pakiet startowy: lista zakupów, plan na 4 tygodnie i strona na wypadek nagłych sytuacji, bezpłatnie jako PDF.
Czytaj dalej
- Piękny pies myśliwski, który nigdy nie kończy pracy: ten sam instynkt łowiecki, inna więź
- Beagle: nos z dołączonym psem: gdy przywołanie staje się zadaniem na całe życie
- Malinois: pies służbowy w salonie: przeciwieństwo, maksymalna współpraca zamiast niezależności
Linki do naszych książek to linki partnerskie. Kupując przez nie, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla siebie.
