Jako szczeniak ma błękitne oczy, później stają się bursztynowe. Tak zapisano we wzorcu FCI wyżła weimarskiego (Weimaraner), co pasuje do psa, który także pod innymi względami przyciąga spojrzenia. Za srebrzystoszarą sierścią nie kryje się jednak pies do ozdoby, lecz użytkowy pies myśliwski, przeznaczony do pracy przed strzałem i po nim.
| FCI | Grupa 7 (wyżły), sekcja 1.1 wyżły kontynentalne, typ braque, wzorzec nr 99, z próbami pracy |
|---|---|
| Kraj pochodzenia | Niemcy |
| Wysokość w kłębie | Psy 59 do 70 cm, suki 57 do 65 cm |
| Masa ciała | Psy około 30 do 40 kg, suki około 25 do 35 kg |
| Długość życia | mediana 12,8 roku w brytyjskiej analizie 584.734 psów (McMillan et al. 2024) |
| Sierść | krótka (krótka, bardzo gęsta, gładko przylegająca, prawie bez podszerstka) lub długa (miękka, długa, prosta albo lekko falista) |
| Umaszczenie według wzorca | srebrzystoszare, sarnio- lub myszatoszare oraz odcienie pośrednie; niewielka ilość bieli na piersi i palcach dozwolona |
Pochodzenie
Według wzorca pewne jest jedynie to, że już w pierwszej tercji 19. wieku trzymano go na dworze w Weimarze. Później hodowlą zajmowali się zawodowi myśliwi i leśnicy w Turyngii, selekcjonując psy pod kątem użytkowości. Od około 1890 prowadzono planową hodowlę i wpisy do księgi hodowlanej. Dlatego wzorzec określa go jako prawdopodobnie najstarszą niemiecką rasę wyżłów, hodowaną w czystości rasy od 1900.
Charakter
Wzorzec opisuje wszechstronnego, łatwego w prowadzeniu, zrównoważonego i zapalonego psa myśliwskiego o znakomitym nosie, czujnego, ale nieagresywnego. W domu często jest bardzo przywiązany i chodzi za swoimi ludźmi z pokoju do pokoju. Pozostawania samemu musi uczyć się małymi krokami.
Ruch i zajęcia
Wyżeł weimarski potrzebuje kilku godzin ruchu dziennie i zadań dla nosa. Najszczęśliwszy jest przy pracy łowieckiej. Bez polowania sprawdzają się tropienie, mantrailing i trening z dummy. Ma silny instynkt łowiecki, więc swobodne bieganie udaje się tylko po bardzo dobrym szkoleniu.
Pielęgnacja
Krótka sierść jest łatwa w pielęgnacji, wystarczy gumowa rękawica raz w tygodniu. Wyżły weimarskie długowłose potrzebują regularnego szczotkowania, szczególnie uszu, ogona i portek. U krótkowłosego wyżła weimarskiego wzorzec dopuszcza skrócony ogon na potrzeby łowiectwa tam, gdzie pozwala na to prawo. W Niemczech § 6 ustawy o ochronie zwierząt zasadniczo zabrania kopiowania ogona, a wyjątki dopuszcza jedynie w indywidualnych przypadkach.
Zdrowie
Mediana 12,8 roku w brytyjskiej analizie McMillana i współpracowników jest dobrym wynikiem dla dużego psa. Poważnym problemem u ras o głębokiej klatce piersiowej jest skręt żołądka. W badaniu kohortowym obserwowano 1.914 psów z jedenastu dużych ras, w tym wyżła weimarskiego: 5,7 procent zachorowało w okresie badania, a 28,6 procent chorych zmarło (Glickman et al. 2000). Poznaj sygnały ostrzegawcze: wzdęty brzuch, odruchy wymiotne bez wymiotów, niepokój. Wtedy natychmiast jedź do kliniki weterynaryjnej.
Dla kogo odpowiedni jest wyżeł weimarski?
Dla myśliwych lub bardzo aktywnych osób z doświadczeniem w opiece nad psami, które codziennie mają czas na szkolenie i długie wyprawy.
Dla kogo raczej nie?
Dla początkujących opiekunów, osób spędzających długie dni w biurze bez zapewnionej opieki nad psem oraz wszystkich, którzy szukają przede wszystkim pięknego szarego psa.
Ile pracy naprawdę wymaga wyżeł weimarski na co dzień, przeczytasz w szczegółowym opisie wyżła weimarskiego. Czy pasuje do Ciebie, pokaże Ci Quiz ras: Jaki pies do mnie pasuje?, a szerzej nasza książka „Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir?“ (książka w języku niemieckim). Na pierwsze tygodnie ze szczeniakiem przygotowaliśmy bezpłatny Pakiet startowy dla szczeniaka. Swojego wyżła weimarskiego jako obraz znajdziesz wśród wszystkich portretów psów lub od razu jako cyfrowe dzieło sztuki do pobrania.
Czytaj dalej
- Wyżeł weimarski: piękny pies myśliwski, który nigdy nie kończy pracy
- Zostawianie psa samego: jak nauczy się tego bez dramatów (krok po kroku)
- Obliczanie ilości karmy dla psa
Źródła, dostęp 20.10.2026: wzorzec FCI nr 99 Weimaraner (fci.be, wersja z 26.05.2015); McMillan KM et al., Longevity of companion dog breeds: those at risk from early death, Scientific Reports 2024; Glickman LT et al., Incidence of and breed-related risk factors for gastric dilatation-volvulus in dogs, Journal of the American Veterinary Medical Association 2000.
Linki do naszych książek są linkami partnerskimi. Kupując za ich pośrednictwem, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla Ciebie.

