Maltańczyk wygląda, jakby zaprojektowano go specjalnie do zdjęć: lśniąco biały, jedwabista sierść, ciemne oczy jak guziczki. Właśnie ten wygląd jest też jego największym nieporozumieniem. Kto bierze go ze względu na urodę, nie widzi różnicy między zadbanym maltańczykiem na zdjęciu a codziennym wysiłkiem, który za tym stoi. Charakterem to towarzyski, chętny do nauki piesek. Wyglądem to praca na pełny etat.
Das Video dazu
Mit Klick lädst du das Video von YouTube. Dabei werden Daten an YouTube (Google) übertragen. Datenschutz
Maltańczyk: najważniejsze dane
- Pochodzenie: basen Morza Śródziemnego, jedna z najstarszych europejskich ras psów do towarzystwa, mimo nazwy nie pochodzi z Malty
- Wielkość: samce 21 do 25 cm, suki 20 do 23 cm, 3 do 4 kg
- Sierść: bardzo długa, jedwabista, prosta, śnieżnobiała, bez podszerstka
- Długość życia: 12 do 15 lat
- Charakter: przywiązany, żywy, uważny, chętny do nauki, nastawiony na człowieka
Charakter: mały, uważny, zaskakująco mądry
Maltańczyk przez stulecia był hodowany wyłącznie jako pies do towarzystwa i to widać. Jest nastawiony na ludzi, dobrze odczytuje nastroje i szybko się uczy, jeśli pracujesz z nim życzliwie. Sztuczki, małe zadania i psie sporty, takie jak rally obedience, idą mu lepiej, niż wielu się spodziewa.
Jest czujny i zgłasza wszystko, co dzieje się na klatce schodowej. To, czy z tego wyrośnie ciągłe szczekanie, rozstrzyga wychowanie w pierwszych miesiącach, a nie rasa. Wobec obcych jest zwykle otwarty, wobec dzieci cierpliwy, o ile one rozumieją, że trzykilogramowy pies nie jest zabawką.
Jego głównym tematem jest więź: chce być przy tobie, zawsze. Zostawanie samemu przychodzi mu z trudem i trzeba je cierpliwie budować od samego początku, inaczej pojawi się stres separacyjny. Jak to robić, znajdziesz w naszym poradniku Zostawianie psa samego.
Pięć rzeczy, które liczą się przed zakupem
1. Sierść to codzienna praca, nie cotygodniowa
Sierść maltańczyka rośnie bez przerwy, podobnie jak ludzkie włosy, i nie ma podszerstka. Dlatego prawie nie linieje, ale szybko się filcuje. Kto chce zachować pełną długość, musi szczotkować codziennie, częściowo zwijać włosy i regularnie kąpać psa. Większość opiekunów wybiera krótkie strzyżenie i to rozsądny wybór. Wtedy licz się z wizytą u groomera co sześć do ośmiu tygodni i z bieżącymi kosztami, które w ciągu psiego życia szybko sięgają kwoty czterocyfrowej.
2. Zacieki łzowe są prawie nieuniknione
Rdzawobrązowe przebarwienia pod oczami powstają, gdy płyn łzowy styka się z białą sierścią. U białego psa widać to od razu. Przyczyną mogą być zbyt wąskie kanaliki łzowe, problemy z zębami, alergie albo po prostu anatomia. Codzienne, ostrożne oczyszczanie utrzymuje to w granicach. Kto oczekuje, że jego maltańczyk będzie trwale wyglądał tak nieskazitelnie jak na zdjęciach hodowców, będzie rozczarowany.
3. Zęby i rzepki kolanowe
Jak u wszystkich bardzo małych ras zęby są ustawione ciasno, co sprzyja kamieniowi nazębnemu i wczesnej utracie zębów. Zęby mleczne często nie wypadają same. Mycie zębów w tej rasie należy do podstawowej opieki. Do tego dochodzi zwichnięcie rzepki, czyli przesunięcie rzepki kolanowej, które może przebiegać od lekkiego podskakiwania aż po operację. Inne tematy to przeciek wrotny wątroby i podwyższone ryzyko niedocukrzenia u szczeniąt.
4. Omijaj oferty teacup i mini
Określenia takie jak maltańczyk teacup czy maltańczyk mini nie są uznanymi odmianami, tylko argumentami sprzedażowymi. Psy wyraźnie mniejsze od wzorca rasy chorują częściej niż przeciętnie: kruche kości, problemy z sercem, niedocukrzenie, krótsze życie. Szczeniak ze sprawdzonej hodowli przez VDH kosztuje 1400 do 2000 euro. Kto reklamuje się skrajną małością, sprzedaje ryzyko dla zdrowia.
5. Mały nie znaczy mało wymagający
Maltańczyk potrzebuje codziennych spacerów, pracy głową i kontaktu z innymi psami. Nie jest mieszkaniowym gadżetem, któremu wystarczy balkon. I potrzebuje tych samych zasad co duży pies: kto bierze go na ręce, gdy tylko robi się nieprzyjemnie, odbiera mu szansę, by nauczył się, że sam sobie radzi.
Utrzymanie: czego naprawdę potrzebuje
- Codzienna pielęgnacja sierści albo krótkie strzyżenie. Jedno i drugie jest w porządku, brak działania nie jest.
- Pielęgnacja oczu jako rutyna. Oczyszczaj je codziennie ostrożnie, by zacieki łzowe nie wymknęły się spod kontroli.
- Pielęgnacja zębów od początku. Wprowadź mycie zębów jako normalny nawyk już w wieku szczenięcym.
- Szelki zamiast obroży. U bardzo małych psów chroni to delikatną szyję.
- Prawdziwe kontakty z psami. Musi się nauczyć poruszać wśród psów, zamiast być noszonym.
Dla kogo jest maltańczyk?
Dla ludzi mieszkających w mieszkaniach i miastach, którzy dużo są w domu i szukają uważnego, przywiązanego małego psa. Dla starszych opiekunów, którzy chcą towarzysza o przystępnych wymaganiach, i dla rodzin z dziećmi w wieku, w którym potrafią obchodzić się ostrożnie z małym psem. I dla wszystkich, którzy pielęgnację sierści albo chętnie robią sami, albo planują na nią pieniądze.
Nie dla osób pracujących na pełny etat bez opieki, nie dla tych, którzy chcą psa łatwego w utrzymaniu, i nie dla domów z bardzo małymi dziećmi. Kto chce podobnie małego, ale wyraźnie łatwiejszego w pielęgnacji psa, powinien przyjrzeć się chihuahua z krótką sierścią.
Często zadawane pytania
Czy maltańczyk to pies dla alergików? Prawie nie linieje, bo jego sierść rośnie bez przerwy zamiast wypadać cyklicznie. To zmniejsza ilość sierści w mieszkaniu, ale nie usuwa alergenów ze śliny i łupieżu. Psów bez alergenów nie ma. Przed decyzją spędź czas z dorosłym maltańczykiem.
Jak często musi chodzić do groomera? Przy krótkim strzyżeniu co sześć do ośmiu tygodni, przy długiej sierści odpowiednio rzadziej, za to z codziennym wysiłkiem w domu. Wizyta kosztuje w zależności od regionu 50 do 90 euro.
Czy dużo szczeka? Jest czujny i chętnie zgłasza. To, czy z tego zrobi się ciągłe szczekanie, zależy prawie całkowicie od tego, czy zgłaszanie w pierwszych miesiącach jest nagradzane, czy spokojnie kończone.
Biała sierść przed aparatem
Śnieżnobiała sierść to królewska dyscyplina: na jasnym tle pies znika, w bezpośrednim słońcu szczegóły się przepalają. Dlatego fotografuj go na średnio ciemnym, spokojnym tle, w miękkim świetle dziennym przy oknie, a nie na dworze w południowym słońcu. W akwareli jedwabista sierść wygląda szczególnie żywo, bo ten styl pracuje z miękkimi przejściami. Więcej na ten temat w naszych wskazówkach fotograficznych.
Najlepszy moment na zdjęcie to dzień po wizycie u groomera. Jako portret cyfrowy dostajesz podgląd w ciągu 24 godzin w dni robocze, a po twojej akceptacji gotowy plik. Drukuje się później, w formacie, jaki wtedy wybierzesz. Gotowy wydruk tego samego motywu znajdziesz w kolekcji Portrety psów.
Czytaj dalej
- Hawańczyk: odpowiedni dla początkujących nie znaczy mało wymagający: podobnie przywiązany, nieco odporniejszy
- Yorkshire terrier: trzykilogramowy terier, nie dodatek: ta sama długa sierść, zupełnie inny temperament
- Nauka zostawania psa samego: u psa do towarzystwa najważniejsze ćwiczenie
