Jest taki moment, który zna każdy opiekun maine coona: przychodzą goście, kot wchodzi do pokoju i ktoś mówi: „A co to TAKIEGO?”. Kocur ważący osiem, dziewięć, czasem dziesięć kilogramów, z rysimi pędzelkami na uszach, ogonem jak pióropusz i spojrzeniem, jakby to on kupił ten dom. Po czym to ogromne zwierzę kładzie się na plecach i domaga drapania po brzuchu.
Film do tematu
Kliknięcie ładuje film z YouTube. Przy tym przesyłane są dane do YouTube (Google). Prywatność
Maine coon jest największą udomowioną rasą kotów, a jednocześnie jedną z najbardziej przyjaznych. To połączenie sprawia, że jest tak popularny. Nie jest jednak poduszką na kanapę. Oto co warto wiedzieć, zanim się zakochasz.
Maine coon w liczbach
- Pochodzenie: amerykański stan Maine, rasa naturalna wywodząca się od kotów gospodarskich
- Masa ciała: kocury od 6 do 10 kg, kotki od 4 do 6 kg. Pełną dojrzałość osiągają dopiero w wieku od 3 do 4 lat
- Długość życia: od 12 do 15 lat
- Sierść: półdługa, nieprzemakalna, z kryzą i portkami na tylnych łapach
- Charakter: towarzyski, skory do zabawy, rozmowny, przywiązany niczym pies
Charakter: pies wśród kotów
Maine coony chodzą za swoimi ludźmi z pokoju do pokoju. Przychodzą na zawołanie, najczęściej. Aportują, a wiele z nich robi to z zapałem i wytrwałością. Siedzą obok Ciebie, gdy pracujesz, i komentują jasnym ćwierkaniem, którego trudno spodziewać się po tak dużym zwierzęciu. Rzadko miauczą, za to stale trelują i gruchają.
Nie są natarczywe, ale chcą uczestniczyć w codzienności. Maine coon, który cały dzień jest sam, rzadko staje się niszczycielski, wiele z nich po cichu się wycofuje. Dlatego rzetelni hodowcy sprzedają kocięta niemal wyłącznie parami albo do domów, w których jest już kot.
Co wielkość oznacza na co dzień
1. Jest duży. Naprawdę duży.
Brzmi banalnie, dopóki drapak z marketu budowlanego nie przewróci się przy pierwszym skoku. Maine coony potrzebują drapaków z grubymi słupkami i legowiskami o średnicy co najmniej 50 cm, kuwety w rozmiarze XXL, którą trudno znaleźć w sprzedaży, oraz transporterów przeznaczonych właściwie dla małych psów. Na wyprawkę przeznacz dwa razy tyle, ile na wyposażenie dla przeciętnego kota.
2. Sierść wymaga pracy, ale da się nad nią zapanować
W przeciwieństwie do kotów perskich sierść maine coona nie filcuje się od razu. Szczotkowanie dwa razy w tygodniu zwykle wystarcza, pod pachami i na portkach częściej. Problemem nie jest samo szczotkowanie, lecz ilość sierści: podczas linienia wszędzie leżą kłęby włosów. Jeśli ktoś w rodzinie ma alergię, trzeba to sprawdzić wcześniej, nie po fakcie.
3. Zdrowie: HCM i biodra
Kardiomiopatia przerostowa jest najczęstszą chorobą dziedziczną maine coonów. Istnieje test genetyczny na jedną ze znanych mutacji, ale nie zastępuje on badania USG serca. Rzetelny hodowca regularnie wykonuje USG swoim kotom hodowlanym i pokazuje Ci wyniki. Przy tej wielkości dochodzą podatność na dysplazję stawów biodrowych i rdzeniowy zanik mięśni, na które również dostępne są badania. Zapytaj o nie. Kto unika odpowiedzi, odpada.
4. Koszty nie kończą się na zakupie
Kocię z dokumentami i badaniami zdrowotnymi kosztuje od 1.200 do 1.800 euro. Później dziesięciokilogramowy kocur zjada niemal dwa razy tyle co zwykły kot domowy, leki dawkuje się według masy ciała, a ubezpieczenie kota tej rasy nie jest fanaberią. Przy napiętym budżecie trzeba uczciwie policzyć koszty.
5. Długo pozostaje dzieckiem
Maine coony osiągają dojrzałość fizyczną i psychiczną dopiero w wieku od trzech do czterech lat. Do tego czasu masz kociaka wielkości jamnika, który nocą z hukiem przebiega przez mieszkanie i strąca rzeczy z półki, bo może. To urocze, jeśli wiesz, czego się spodziewać.
Opieka: czego potrzebuje
- Towarzystwa. Drugiego kota albo psa przyjaznego kotom. Przy pracujących opiekunach to warunek konieczny.
- Przestrzeni na wysokości. Nie liczą się metry kwadratowe, lecz możliwości wspinania. Półki na ścianie, stabilny drapak, miejsce przy oknie.
- Wody. Wiele maine coonów uwielbia wodę, bawi się przy fontannie do picia i obserwuje Cię pod prysznicem. Fontanna pomaga im pić wystarczająco dużo, co wspiera zdrowie nerek.
- Zabezpieczonego wybiegu albo balkonu. Nie są konieczne, ale są dużą zaletą. Swobodne wychodzenie nie jest dobrym pomysłem w przypadku tej rasy ze względu na ryzyko kradzieży.
Dla kogo jest maine coon?
Dla osób, które właściwie chcą psa, ale są kociarzami. Dla rodzin z dziećmi, bo wiele maine coonów jest bardzo cierpliwych. Dla wszystkich, którzy chcą kota, który współżyje z nimi, a nie tylko mieszka obok. Mniej odpowiedni dla osób, które w małym mieszkaniu nie mogą zapewnić miejsca do wspinaczki, przy napiętym budżecie lub dla tych, którzy chcą niepozornego kota.
Częste pytania
Czy maine coon może być jedynym kotem? Jeśli ktoś jest w domu przez cały dzień, tak. W przeciwnym razie lepiej mieć dwa.
Czy maine coony lubią siedzieć na kolanach? Wiele tak, ale dziesięć kilogramów na kolanach to spore przeżycie. Wiele woli leżeć obok z łapą na Twojej nodze.
Czy dogadują się z psami? Często dobrze, zwłaszcza gdy razem dorastają. Jak to wyjdzie, zależy jednak od obu zwierząt.
Maine coon jako motyw
Niewiele kotów wnosi do obrazu tyle faktury co maine coon. Kryza, pędzelki na uszach i czujne spojrzenie dodają głębi każdemu stylowi, od klasycznego stylu olejnego po portret królewski. Wskazówka do zdjęcia: fotografuj lekko z dołu, by podkreślić wielkość, przy świetle dziennym padającym z boku, które wydobędzie fakturę sierści.
Duży kot zniesie też większy format, a na mniejsze ściany są odpowiednie rozmiary. W drewnianej ramie obraz olejny dostaje powierzchnię godną zwierzęcia, a to, jak wygląda z twoim zdjęciem, zobaczysz wcześniej. Rozmiary znajdziesz w portretach kotów.
Pomysły na imię dla Twojego maine coona, wraz ze znaczeniami, znajdziesz w naszej wyszukiwarce imion dla kotów.
Czy maine coon pasuje do Twojej codzienności, wyjaśnia nasza książka „Welche Katze passt WIRKLICH zu dir?”. Znajdziesz ją na naszej stronie z książkami (książka w języku niemieckim).
Czytaj dalej
- Kot brytyjski krótkowłosy: kot obok Ciebie: bardziej kompaktowy i łatwiejszy w pielęgnacji kot
- Ragdoll: łagodny olbrzym z problematyką serca: podobnie duży, podobnie łagodny
- Jesienne linienie: przy takiej sierści to nie drobiazg
