Tientallen jaren werd hij alleen gezien als een grote versie van de Noorse elandhond. Pas in 1946 werd de Zweedse elandhond (Jämthund) als afzonderlijk ras erkend, hoewel honden van zijn type het noorden van Zweden al vergezellen sinds mensen zich daar vestigden.
| FCI | Groep 5 (Spitsen en honden van het oertype), sectie 2 Noordse jachthonden, standaard nr. 42, werkproef alleen in de Noordse landen (Zweden, Noorwegen, Finland) |
|---|---|
| Land van oorsprong | Zweden |
| Schofthoogte | reuen 57 tot 65 cm (ideaal 61 cm), teven 52 tot 60 cm (ideaal 56 cm); andere maten leiden tot diskwalificatie |
| Gewicht | niet vastgelegd in de FCI-standaard |
| Levensverwachting | geen betrouwbaar onderzoekscijfer gevonden (niet beschikbaar) |
| Vacht | bovenvacht vrij dicht aanliggend, maar niet plat; ondervacht kort, zacht en licht, bij voorkeur crèmekleurig |
| Kleuren volgens de standaard | lichter of donkerder grijs met lichtgrijze of crèmekleurige aftekeningen aan de zijkanten van de snuit, wangen, keel, borst, buik, poten en onder de staart |
Groter dan de Noor
De reden voor de late erkenning staat in de standaard: de kleinere Noorse elandhond en de Jämthund werden lange tijd als hetzelfde ras beschouwd. Bij de FCI is hij sinds 1954 definitief erkend. De standaard beschrijft een grote, rechthoekig gebouwde, krachtige spits die niet lang of zwaar mag ogen.
Zijn taak: wild stellen en vasthouden
Vooral eland, daarnaast beer, wild zwijn en lynx. De hond moet het wild tot staan brengen en ter plaatse houden, vaak lange tijd, en dat vraagt veel kracht en uithoudingsvermogen. Qua karakter verlangt de standaard een zeldzame combinatie: moedig en energiek, maar ook beheerst en rustig.
Dagelijks leven met een jager op grootwild
Een Jämthund die niet mag jagen, heeft lange tochten door bos en veld, speurwerk of treksport nodig. Loslopen is in gebieden met veel wild riskant; een lange lijn geeft bewegingsruimte. Met meer dan 60 centimeter schofthoogte hoort hij niet in een kleine stadswoning.
Grijs met crème
Kort haar op hoofd en poten, langer haar op hals, borst, staart en dijen, met daaronder een lichte ondervacht. Eenmaal per week borstelen is meestal voldoende, tijdens de rui vaker. Een roetkleurige waas over de vacht of een witte bef aan de keel gelden als fouten.
Teven en suikerziekte
Een cijfer voor de levensduur ontbreekt; McMillan et al. nemen het ras niet op. Een probleem met diabetes is wel onderbouwd: in een Zweeds verzekeringscohort van 182.087 honden behoorden Jämthunds tot de rassen met de hoogste diabetesfrequentie; bijna alleen teven werden ziek (Fall et al. 2007). Een vervolgstudie bij 84 ongecastreerde teven noemt het ras vatbaar voor diabetes die samenhangt met het progesteron na de loopsheid (Strage et al. 2014). In Noorwegen was 94 procent van 40 getroffen Jämthunds vrouwelijk (Ringstad et al. 2022). Een Zweedse casusreeks beschreef negen Jämthunds met voortschrijdende netvliesdegeneratie; het bekende prcd-gen werd als oorzaak uitgesloten (Hertil et al. 2010). Let bij een teef na de loopsheid op dorst en vraag naar ooguitslagen van de ouderdieren.
Op zijn plek bij
Jagers of mensen die veel tijd buiten in het terrein doorbrengen, ervaring hebben met zelfstandige honden en ruimte bieden.
De verkeerde keuze als
je je eerste hond zoekt, weinig tijd hebt voor beweging of een hond wilt die elke wildgeur kan weerstaan.
Een andere spits voor de elandenjacht vind je in het artikel over de Karelische berenhond. Of zoveel jachthond bij je past, ontdek je met de Rassenquiz. Uitgebreide hulp biedt „Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir?“ (boek in het Duits). Voor de start met een puppy is er het gratis Puppystartpakket. Zijn grijze hoofd met crèmekleurige aftekeningen past op een tijdschriftcover op canvas of tussen de hondenportretten.
Verder lezen
- Siberische husky: waarom er zoveel op tweejarige leeftijd in het asiel belanden
- Rui in de herfst bij hond en kat: wat normaal is en wat niet
- Je hond alleen laten: zo leert hij het zonder drama (stap voor stap)
Bronnen, geraadpleegd op 20.10.2026: FCI-standaard nr. 42 Jämthund (Schwedischer Elchhund) (fci.be, Duitse versie van 15.04.2020); McMillan KM et al., Longevity of companion dog breeds: those at risk from early death, Scientific Reports 2024 (ras niet opgenomen); Fall T et al., Diabetes mellitus in a population of 180,000 insured dogs, Journal of Veterinary Internal Medicine 2007; Strage EM et al., Relationship among insulin resistance, growth hormone, and insulin-like growth factor I concentrations in diestrous Swedish Elkhounds, Journal of Veterinary Internal Medicine 2014; Ringstad NK et al., Breed distributions for diabetes mellitus and hypothyroidism in Norwegian dogs, Canine Medicine and Genetics 2022; Hertil E et al., Retinal degeneration in nine Swedish Jämthund dogs, Veterinary Ophthalmology 2010.
De links naar onze boeken zijn affiliatelinks. Als je via deze links iets koopt, steun je ons zonder dat het jou extra kost.
