Keizer Maximiliaan I jaagde rond 1500 al in Tirol met deze brakken. Volgens de FCI-standaard noteerde hij in zijn jachtboeken dat hij daaruit zijn leidhonden koos. Vijf eeuwen later zijn van de vele Tiroler brakkentypen nog maar twee over: de rode en de zwart-rode.
| FCI | Groep 6 (lopende honden, zweethonden en verwante rassen), sectie 1.2 middelgrote lopende honden, standaard nr. 68, met werkproef (brakkenjacht- en zweetproef) |
|---|---|
| Land van oorsprong | Oostenrijk |
| Grootte (schofthoogte) | reuen 44 tot 50 cm, teven 42 tot 48 cm |
| Gewicht | niet vastgelegd in de FCI-standaard |
| Levensverwachting | geen betrouwbaar onderzoekscijfer gevonden (niet beschikbaar) |
| Vacht | dicht stokhaar met ondervacht, eerder grof dan fijn; buik behaard, dijen met een goed ontwikkelde broek, staart met een dichte borstel |
| Kleuren volgens de standaard | rood (rood, hertenrood of roodgeel) of zwart-rood (zwarte mantel of zadel met rode aftekeningen), ook driekleurig; witte aftekeningen op hals, borst, voeten en benen toegestaan; uitgesproken bontheid en leverkleur leiden tot diskwalificatie |
Van brakkentype tot ras
Zoals alle brakken voert de standaard de Tiroler brak (Tiroler Bracke) terug op de Keltische brak. Met zijn goede stokhaar zou hij het zuiverst het type jachthond voor ruig terrein vertegenwoordigen. Rond 1860 begon men in Tirol afzonderlijke lijnen raszuiver te fokken; in 1896 ontstond een standaard en in 1908 volgde de officiële erkenning. De laagbenige Tiroler brak werd in 1994 uit de standaard gehaald. Bij de FCI is het ras sinds 8 oktober 1954 definitief erkend. Zijn gladharige landgenoot is de Brandlbracke.
Een brak die alleen jaagt
Hij wordt ingezet als solobrak voor de luid gevende jacht op haas en vos en als zweethond voor het nazoeken van alle wildsoorten. De standaard verlangt een karaktervaste, gepassioneerde jachthond met een fijne neus, die zelfstandig zoekt, volhardend jaagt, luid geeft op het spoor, spoorvast is en oriëntatievermogen heeft. Hij moet ruime passen maken en zeer snel en volhardend bewegen. Wie zo is gefokt, wacht niet op aanwijzingen maar neemt op het spoor eigen beslissingen.
Stokhaar voor het weer in de bergen
Het dichte haar met ondervacht houdt regen en kou goed tegen. Toch is het makkelijk te verzorgen: wekelijks borstelen, tijdens de rui vaker, zodat de ondervacht niet vervilt. Controleer de brede, hoog aangezette hangoren na elke boswandeling op teken en plantenresten.
Kleine populatie, weinig voorouders
Een levensverwachting uit een groot onderzoek is er niet; McMillan en collega’s vermelden het ras niet. Wel veelzeggend is een stamboomanalyse van Voges en Distl (2009). Zij analyseerden 1.167 Tiroler brakken die tussen 1992 en 2004 waren ingeschreven. De gemiddelde inteeltcoëfficiënt bedroeg 9,5 procent, bij de Beierse bergzweethond was dat 4,5 procent. De effectieve populatiegrootte bedroeg slechts 26,5 fokdieren en de tien belangrijkste voorouders leverden 77,9 procent van de genen. De auteurs pleiten voor zorgvuldig fokbeheer. Voor jou betekent dat: vraag naar de inteeltcoëfficiënt van het nest en de gezondheidsuitslagen van de ouders.
Wat hij dagelijks nodig heeft
Zonder jachtgebied wordt het moeilijk hem te bieden wat hij nodig heeft. Hij heeft dagelijks veel beweging en echt neuswerk nodig, zoals zweetsporen, mantrailing of lange bergtochten aan de lange lijn. Aan terugkomen op commando, ook op een vers spoor, werk je jarenlang, niet enkele weken.
Voor wie hij de juiste hond is
Voor jagers in bergen en bossen die een zelfstandige brak zoeken voor brakkenjacht en nazoek, en voor ervaren hondenmensen met veel tijd buiten. Minder voor de stad, beginnende hondeneigenaren of mensen die een metgezel wensen voor korte rondjes om het blok. In de bergen, op een oud spoor, laat hij zien waarom de keizer hem waardeerde.
Een solobrak is een grote beslissing. De Rassenquiz laat je ontdekken hoe goed jullie dagelijks leven bij elkaar past; ons boek ‘Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir?’ (boek in het Duits) gaat dieper. Komt er een puppy in huis, dan ondersteunt het gratis Puppystartpakket je. Het hertenrode haar komt op de magazinecover op canvas mooi uit, en als poster in een houten lijst evenzeer.
Lees verder
- Weimaraner: de mooie jachthond die nooit klaar is met werken
- De inprentingsfase: waarom ‘zoveel mogelijk’ het verkeerde advies is
- Herfstrui bij hond en kat: wat normaal is en wanneer niet
Bronnen, geraadpleegd op 20.10.2026: FCI-Standard Nr. 68 Tiroler Bracke (fci.be, Duitse versie van 18.06.1996, oorspronkelijke taal Duits, geldende oorspronkelijke standaard gepubliceerd op 10.10.1995; Engelse versie van 18.06.1996) en FCI-raspagina nr. 68; McMillan KM et al., Longevity of companion dog breeds: those at risk from early death, Scientific Reports 2024 (ras niet opgenomen); Voges S, Distl O, Inbreeding trends and pedigree analysis of Bavarian mountain hounds, Hanoverian hounds and Tyrolean hounds, Journal of Animal Breeding and Genetics 2009.
De links naar onze boeken zijn affiliate-links. Als je via deze links koopt, steun je ons zonder extra kosten voor jou.
