Op foto’s lijkt de Rhodesian Ridgeback een rustige, elegante gezelschapshond. In het dagelijks leven is hij iets anders: een zelfstandig denkende jachthond die een opdracht niet uitvoert omdat hij die krijgt, maar omdat hij die zinvol vindt. Wie retrievers gewend is, die graag samenwerken om hun mens een plezier te doen, moet bij dit ras omschakelen. Dat is geen tekortkoming. Het hoort bij zijn werk.
De video erbij
Met een klik laad je de video van YouTube. Daarbij worden gegevens naar YouTube (Google) verzonden. Privacy
Rasprofiel
- Herkomst: zuidelijk Afrika, gefokt uit Europese rassen en de hond van de Khoikhoi voor de jacht op groot wild en het bewaken van erven
- Grootte: reuen 63 tot 69 cm, teven 61 tot 66 cm, 32 tot 40 kg
- Vacht: kort, dicht, glanzend en tarwekleurig, van licht tot rood, met de kenmerkende rugkam waaraan hij zijn naam dankt
- Levensverwachting: 10 tot 12 jaar
- Karakter: zelfstandig, rustig in huis, waakzaam, terughoudend tegenover vreemden en snel bereid zelf te beslissen
Karakter: beleefd, maar met een eigen mening
In huis is de Ridgeback verrassend onopvallend. Hij ligt veel, blaft weinig en dringt zich niet op. Buiten wordt hij een ander dier: alert, snel en met zijn blik in de verte. Hij werd gefokt om groot wild op te sporen en op zijn plek te houden, zonder dat een mens hem vertelt hoe. Precies die zelfstandigheid neemt hij mee aan de lijn.
Hij hecht zich sterk aan zijn gezin, maar blijft gereserveerd tegenover vreemden. Dat is geen slecht karakter, maar een raskenmerk. Een Ridgeback die elke bezoeker vrolijk begroet, is de uitzondering en niet de maatstaf. Met kinderen uit het eigen gezin is hij meestal geduldig, al mag je zijn gewicht en vaart tijdens het spelen niet onderschatten.
De rugkam waaraan hij zijn naam dankt, ontstaat door een strook haar die tegen de groeirichting in loopt. Het is een raskenmerk, maar ook een genetische aanwijzing: dezelfde genvariant hangt samen met een aangeboren afwijking waarop betrouwbare fokkers elke puppy onderzoeken.
Vijf dingen die bij een fokkerbezoek zelden ter sprake komen
1. Jachtinstinct is geen opvoedingsprobleem
Een Ridgeback die wild ruikt, schakelt over naar een stand waarin roepen weinig uitricht. Hij is snel, heeft uithoudingsvermogen en moest oorspronkelijk over kilometers zelfstandig werken. Loslopen in wildrijk gebied is voor de meeste eigenaren geen realistische optie, zeker niet zonder jarenlange, consequente training om jachtgedrag te beheersen. Wie een hond wil die overal los mee kan, moet eerlijk zijn tegenover zichzelf.
2. Dermoid sinus is de kenmerkende aangeboren afwijking
De dermoid sinus is een aangeboren, buisvormige misvorming van de huid, meestal aan hals of rug langs de middellijn. Hoe diep hij reikt, verschilt sterk: sommige eindigen in het weefsel direct onder de huid of als blinde zak, andere reiken tot aan het omhulsel van het ruggenmerg. Hij kan ontsteken, en bij diepe vormen dreigen ernstige infecties tot en met hersenvliesontsteking en neurologische uitval. Serieuze fokkers betasten elke pup grondig. Is er een vermoeden, dan hoort de pup in de dierenartspraktijk: daar wordt beslist welk onderzoek nodig is (tot en met CT of MRI) en of er geopereerd moet worden. Vraag er bij de fokker actief naar, dat is het belangrijkste gezondheidspunt bij dit ras.
3. Andere aandachtspunten voor de gezondheid
Heup- en elleboogdysplasie komen voor. Röntgenonderzoek van de ouderdieren hoort bij de standaardcontroles. In sommige lijnen komt een erfelijke vorm van epilepsie voor. Door de diepe borstkas is het risico op een maagtorsie verhoogd. Dat is een acuut spoedgeval dat binnen enkele uren moet worden geopereerd en afhankelijk van de kliniek 2.000 tot 4.000 euro kost. Geef daarom liever twee kleinere porties dan één grote en laat hem na het eten tot rust komen.
4. Hij traint niet voor applaus
Een Ridgeback herhaalt een oefening niet twintig keer omdat jij daar blij van wordt. Na de derde keer kijkt hij je aan alsof hij doorheeft dat jij het spel niet begrijpt. Training werkt bij hem met korte sessies, zinvolle taken en echte beloningen, niet met drillen. Wie gehoorzaamheid verwart met onderwerping, raakt hem kwijt.
5. Kou en nattigheid vindt hij niets
Zijn korte vacht zonder ondervacht komt uit een warm klimaat. Duitse novemberregen vindt hij onprettig, bij vorst heeft hij een jas nodig. Binnen zoekt hij juist warmte op: heb je een verwarming, bank of bed, dan zul je die delen.
Leefomgeving: wat hij echt nodig heeft
- Een veilige plek om los te lopen. Omheinde hondenvelden of afgesloten terreinen in plaats van een bosrand met reeën.
- Vroege training om jachtgedrag te beheersen. Vanaf de puppytijd, consequent en met professionele begeleiding. Later wordt het veel moeilijker.
- Beweging met uithoudingsvermogen. Lange wandelingen, naast de fiets lopen als hij volwassen is en trekhondensport.
- Korte, zinvolle trainingssessies. Vijf minuten denkwerk in plaats van dertig minuten herhalen.
- Warmte en een zachte plek. Een winterjas en een ligplek die niet rechtstreeks op tegels ligt.
Bij wie past de Rhodesian Ridgeback?
Bij sportieve, ervaren eigenaren die een rustige hond in huis en een veeleisende hond buiten accepteren. Bij mensen die willen leven met een hond die meedenkt in plaats van alleen gehoorzaamt, en die dat niet persoonlijk opvatten. En bij iedereen die bereid is blijvend voorwaarden te stellen aan loslopen.
Niet als eerste hond en niet voor mensen die veel op pad zijn en een hond willen meenemen die overal betrouwbaar terugkomt. Zoek je een even grote maar veel meer op samenwerking gerichte hond, dan passen een Labrador of een Golden Retriever beter.
Zit je nog midden in je keuze en vergelijk je verschillende rassen? Precies daarvoor hebben we Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir? (boek in het Duits) geschreven, met de nadruk op dagelijks leven, beschikbare tijd en kosten in plaats van rasbeschrijvingen.
Veelgestelde vragen
Moet elke Ridgeback een ridge hebben? Nee. Er worden ook puppy’s zonder rugkam geboren. Dat zijn volkomen gezonde honden, maar ze worden niet voor de fokkerij gebruikt. Als gezinshond zijn ze even geschikt en vaak zelfs wat goedkoper.
Is hij een waakhond? Hij slaat betrouwbaar aan en zijn formaat werkt afschrikwekkend, maar hij is geen beschermingshond in strikte zin. Tegenover vreemden is hij gereserveerd, niet agressief.
Wat kost een puppy? Bij gecontroleerde fokkerij via de VDH liggen de prijzen meestal tussen 1.500 en 2.200 euro. Let minder op de prijs en meer op de vraag of de fokker zelf begint over dermoid sinus en de gewrichtsuitslagen.
En op een portret?
De egale tarwekleurige vacht en de strakke, gespierde lijn maken de Ridgeback tot een van de dankbaarste onderwerpen. In de retrostijl, zoals in het voorbeeld hieronder, zetten warme zoncirkels zijn vacht in de schijnwerpers, in de olieverfstijl oogt hij klassieker. Fotografeer hem van opzij bij laagstaande zon, zodat de ridge duidelijk zichtbaar is. Hoe je dat het best aanpakt, lees je in onze fototips.
Op acrylglas zoals hier stralen de warme kleuren bijzonder helder. Wil je de rugkam in zijprofiel laten zien, dan past een liggend formaat vaak goed. Het voorbeeld zie je voordat er ook maar iets wordt gedrukt.
Voor de komst van een Ridgebackpuppy is er ons Puppystartpakket: een boodschappenlijst, 4-wekenplan en noodpagina, gratis als pdf.
Lees verder
- De mooie jachthond die nooit klaar is met werken: hetzelfde jachtinstinct, een andere gehechtheid
- Beagle: een neus met een hond eraan: als terugkomen een levenslange uitdaging wordt
- Mechelse herder: een diensthond in de woonkamer: het tegenovergestelde, maximale samenwerking in plaats van zelfstandigheid
De links naar onze boeken zijn affiliate-links. Als je via deze links koopt, steun je ons zonder extra kosten voor jou.
