Iedereen met een Maine Coon kent dit moment: er komt bezoek, de kat loopt de kamer in en iemand zegt: “Wat is DÁT?” Een kater van acht, negen, soms tien kilo, met pluimpjes als een lynx aan zijn oren, een staart als een verenpluim en een blik alsof hij het huis heeft gekocht. En dan gaat dat enorme dier op zijn rug liggen en wil hij over zijn buik worden gekriebeld.
De video erbij
Met een klik laad je de video van YouTube. Daarbij worden gegevens naar YouTube (Google) verzonden. Privacy
De Maine Coon is het grootste gedomesticeerde kattenras en tegelijk een van de vriendelijkste. Die combinatie maakt hem zo geliefd. Maar het is geen bankkussen. Dit moet je weten voordat je verliefd wordt.
De Maine Coon in cijfers
- Herkomst: Amerikaanse staat Maine, natuurlijk ras ontstaan uit boerderijkatten
- Gewicht: Katers 6 tot 10 kg, poezen 4 tot 6 kg. Pas uitgegroeid met 3 tot 4 jaar
- Levensverwachting: 12 tot 15 jaar
- Vacht: Halflang, waterafstotend, met een halskraag en broek aan de achterpoten
- Karakter: Sociaal, speels, spraakzaam, aanhankelijk als een hond
Karakter: de hond onder de katten
Maine Coons volgen hun mensen van kamer naar kamer. Ze komen als je ze roept, meestal. Ze apporteren, vaak serieus en met veel volharding. Ze zitten naast je als je werkt en geven commentaar met een hoog tsjirpend geluid dat je niet van zo’n groot dier verwacht. Miauwen doen ze zelden, trillen en koeren voortdurend.
Ze zijn niet opdringerig, maar willen erbij zijn. Een Maine Coon die de hele dag alleen is, wordt zelden vernielzuchtig, veel trekken zich dan stil terug. Daarom plaatsen serieuze fokkers kittens bijna alleen per twee of in een huis waar al een kat woont.
Wat die grootte dagelijks betekent
1. Hij is groot. Echt groot.
Dat klinkt vanzelfsprekend, totdat de krabpaal uit de bouwmarkt bij de eerste sprong omvalt. Maine Coons hebben krabpalen nodig met dikke stammen en ligvlakken van minstens 50 cm doorsnede, een XXL-kattenbak die nauwelijks te koop is en reismanden die eigenlijk voor kleine honden zijn gemaakt. Reken voor de basisuitrusting op het dubbele van wat je voor een gewone kat zou uitgeven.
2. De vacht geeft werk, maar het is te doen
Anders dan bij Perzische katten klit de vacht van de Maine Coon niet meteen. Twee keer per week borstelen is meestal genoeg, onder de oksels en bij de broek vaker. Het probleem is niet het borstelen, maar de hoeveelheid: tijdens de rui ligt er overal wol. Zijn er allergieën in je gezin, test dit dan vooraf, niet achteraf.
3. Gezondheid: HCM en heupen
Hypertrofische cardiomyopathie is de meest voorkomende erfelijke aandoening bij de Maine Coon. Er bestaat een genetische test voor één van de bekende mutaties, maar die vervangt de hartecho niet. Een serieuze fokker laat zijn fokdieren regelmatig met een echo onderzoeken en toont de resultaten. Door de grootte is er ook gevoeligheid voor heupdysplasie. Daarnaast komt spinale spieratrofie voor. Ook daarvoor bestaan onderzoeken. Vraag ernaar. Wie ontwijkt, valt af.
4. De kosten houden niet op bij de aankoop
Een kitten met papieren en gezondheidstests kost 1.200 tot 1.800 euro. Daarna eet een kater van tien kilo bijna twee keer zoveel als een huiskat, worden medicijnen op gewicht gedoseerd en is een kattenverzekering bij dit ras geen overbodige luxe. Heb je een krap budget, reken dan eerlijk.
5. Hij blijft lang een kind
Maine Coons zijn pas met drie tot vier jaar lichamelijk en geestelijk volwassen. Tot die tijd heb je een kitten ter grootte van een teckel die ’s nachts door het huis dendert en spullen van de plank schuift omdat het kan. Dat is charmant als je erop voorbereid bent.
Wat hij nodig heeft
- Gezelschap. Een tweede kat of een katvriendelijke hond. Bij werkende baasjes is dit niet onderhandelbaar.
- Ruimte in de hoogte. Niet de vierkante meters tellen, maar de klimmogelijkheden. Wandplanken, een stevige krabpaal, een plek bij het raam.
- Water. Veel Maine Coons houden van water, spelen met de drinkfontein en kijken naar je terwijl je doucht. Een fontein zorgt dat ze genoeg drinken, wat de nieren helpt.
- Een beveiligde buitenruimte of balkon. Niet noodzakelijk, wel een pluspunt. Vrij buitenlopen is bij dit ras geen goed idee vanwege het risico op diefstal.
Bij wie past de Maine Coon?
Voor mensen die eigenlijk een hond willen, maar kattenmensen zijn. Voor gezinnen met kinderen, want veel Maine Coons zijn erg geduldig. Voor iedereen die een kat wil die meeleeft in plaats van alleen meewoont. Minder geschikt voor mensen die in een kleine woning geen klimruimte kunnen creëren, voor een krap budget of voor wie een onopvallende kat wenst.
Veelgestelde vragen
Kun je één Maine Coon houden? Als er de hele dag iemand thuis is, ja. Anders liever met z’n tweeën.
Zijn Maine Coons schootkatten? Veel wel, maar tien kilo op schoot is een belevenis. Veel liggen liever naast je met een poot op je been.
Kunnen ze overweg met honden? Vaak goed, vooral als ze samen opgroeien. Hoe het uitpakt, hangt echter van beide dieren af.
De Maine Coon als onderwerp
Weinig katten brengen zoveel structuur in beeld als een Maine Coon. De halskraag, oorpluimen en alerte blik geven elke stijl diepte, van een klassiek olieverfschilderij tot een koninklijk portret. Een fototip: fotografeer iets van onderen om de grootte te laten zien en gebruik daglicht van opzij om de vacht structuur te geven.
Een grote kat kan ook een groter formaat aan, en voor kleinere muren zijn er passende maten. In een houten lijst krijgt het olieverfschilderij de ruimte die bij het dier past, en hoe het er met jouw foto uitziet, zie je vooraf. De maten vind je bij de kattenportretten.
Naamideeën voor je Maine Coon, telkens met betekenis, vind je in onze naamzoeker voor katten.
Of een Maine Coon bij je dagelijks leven past, lees je in ons boek “Welche Katze passt WIRKLICH zu dir?” (boek in het Duits). Je vindt het op onze boekenpagina.
Verder lezen
- Brits korthaar: de kat naast je: de compactere kat die minder verzorging vraagt
- Ragdoll: zachtaardige reus met een hartprobleem: net zo groot, net zo zacht
- Verharen in de herfst: bij deze vacht geen bijzaak
