GratisKerstpakket t/m 27 december: tot wel 2 gratis cadeaus
Ontwerp je portret
NL

Taal kiezen

Een asielhond laten wennen: wat in het eerste jaar echt telt (met leesfragment)

Een asielhond laten wennen: wat in het eerste jaar echt telt (met leesfragment)

Hij ligt al drie dagen achter de bank. Hij eet alleen 's nachts, en als je de kraan opendraait, schrikt hij op. Je had beelden in je hoofd van samen wandelen. In plaats daarvan fluister je in je eigen huis en vraag je je af of je een fout hebt gemaakt.

Dat de eerste dagen zwaar zijn, betekent nog niet dat de beslissing verkeerd was. Een hond uit de dierenbescherming brengt een voorgeschiedenis mee die langer is dan bij welke pup ook en die je meestal maar half kent. Precies daarover gaat onze nieuwe gids “Tierschutzhund: Das erste Jahr” (Asielhond: het eerste jaar). Hier krijg je de belangrijkste gedachten eruit en een leesfragment.

Waarom een asielhond anders begint dan een pup

De meeste opvoedgidsen gaan uit van een pup die met acht of tien weken bij je komt wonen. Een asielhond heeft al geleerd voordat jij hem kende: hoe mensen zijn, wat handen betekenen, wat deuren betekenen en wat er gebeurt als je in het nauw wordt gedreven. Een deel daarvan helpt hem bij jou. Een deel staat jullie in de weg.

Daarom komen “zit” en “af” pas later. Aan het begin staat het begrijpen: hoe honden leren, wat stress in het lichaam aanricht en hoe je lichaamstaal leest. En aan het begin staat iets wat bijna iedereen moeilijk vindt, namelijk minder doen dan je zou willen. We willen troosten en het goedmaken. De hond heeft eerst rust nodig en de ervaring dat er in zijn nieuwe leven niets ergs gebeurt.

Leesfragment: twee sprookjes die je mag vergeten

Uit hoofdstuk 1, “Wat een asielhond werkelijk is”:

Het eerste sprookje luidt: asielhonden zijn dankbaar. Je kent de video’s. Een uitgemergelde hond wordt uit een kennel gehaald, drie shots later ligt hij op een bank en kijkt verliefd in de camera. Eronder staat: hij weet dat hij gered is.

Hij weet het niet. Een hond denkt niet in levenslopen. Hij vergelijkt zijn oude leven niet met het nieuwe en trekt daaruit niet de conclusie dat hij jou iets verschuldigd is. Wat hij beleeft, is dit: vreemde mensen hebben hem gevangen, in een bench gestopt en twee dagen lang in een brommend, schommelend voertuig vervoerd. Daarna is hij uitgestapt op een plek waar niets ruikt zoals vroeger, waar gladde vloeren zijn die hij niet kent, geluiden uit kastjes aan de muur en een mens die hem voortdurend aankijkt. Vanuit zijn oogpunt is dat voorlopig geen redding. Het is het verlies van alles wat hij kende, ook als wat hij kende slecht was.

Dankbaarheid zoals wij die graag zouden zien, bestaat bij honden niet. Wat wel bestaat, is binding. Die ontstaat als een hond wekenlang en maandenlang ervaart dat jij betrouwbaar bent, dat er bij jou in de buurt goede dingen gebeuren en slechte uitblijven. Die binding voelt later precies zo aan als je had gedroomd. Maar ze is een resultaat en geen startkapitaal.

Het tweede sprookje is het tegenovergestelde: asielhonden zijn kapot. [...] Ook dat klopt niet. Veel honden uit de dierenbescherming zijn verrassend ongecompliceerd. Voormalige straathonden zijn vaak meesters in hondentaal, omdat ze in een groep zijn opgegroeid en conflicten zonder mensen moesten oplossen. Afstandshonden uit gezinnen kennen het dagelijks leven in huis al.

De waarheid ligt ertussenin, en ze bevat geen garantie: je weet vooraf niet zeker wat je krijgt. Maar je kunt de kansen duidelijk in je voordeel verschuiven als je de herkomst begrijpt en je zo voorbereidt dat je ook met het moeilijkere verloop zou kunnen omgaan.

De eerste drie dagen: niets moet

De hond die je in de eerste dagen ziet, is nog niet jouw hond. Hij is een dier in een uitzonderingstoestand. Sommige verstoppen zich, sommige lijken opvallend braaf, sommige lopen onophoudelijk door het huis. Niets daarvan zegt veel over hoe hij over drie maanden zal zijn.

Wat in deze tijd helpt, is onspectaculair:

  • Een vaste rustplek, waar niemand hem aanraakt, ook de kinderen niet.
  • Dubbele beveiliging elke keer dat je naar buiten gaat, dus tuig en halsband met twee lijnen of een verbinding tussen beide. Een geschrokken hond in een vreemde omgeving is sneller weg dan jij kunt reageren.
  • Geen bezoek, geen uitstapjes, geen programma. De wereld leert hij later kennen.
  • Slaap. Heel veel ervan, en dan ongestoord.

Belangrijk voor de gezondheid: als je hond niet drinkt, water niet binnenhoudt of slap en ziek lijkt, bel je nog dezelfde dag de dierenartspraktijk. Een artikel en ook een boek kunnen je hond niet onderzoeken.

Leesfragment: de eerste nacht

Uit hoofdstuk 10, “De ophaaldag en de eerste nacht”:

Waar slaapt de hond? Over deze vraag wordt fel gediscussieerd, hier is het antwoord duidelijk: bij jou in de buurt.

Een hond die net alles heeft verloren wat hij kende, zou de nacht niet alleen in een donkere keuken moeten doorbrengen. Honden zijn sociale slapers. Ze voelen zich veiliger als ze iemand horen ademen. Je verwent hem daar niet mee, en je legt geen gewoonte vast die nooit meer te veranderen is.

Zeer waarschijnlijk lig je deze nacht wakker. Je luistert naar elk geluid, en ergens tussen twee en vier uur komt een gedachte die je niet hebt besteld: wat heb ik gedaan? Deze gedachte komt zo vaak voor dat ze bijna bij het verloop hoort. Ze zegt niets over jou en niets over je hond. Ze zegt dat je moe bent en een grote verantwoordelijkheid op je hebt genomen.

In het boek begeleiden zes honden je door alle hoofdstukken, onder wie Mila uit een Roemeens shelter en de oude Bruno uit een Duits dierenasiel. Het zijn samengestelde casusverhalen: ze tonen typische verlopen, jouw hond kan zich anders ontwikkelen.

Weken en maanden: de kalender is nooit de maatstaf

Na de eerste dagen begint het dagelijks leven, en daarmee komen de onderwerpen waar bijna iedereen mee bezig is: zindelijkheid bij een volwassen hond, alleen blijven, de lijn, de auto, bezoek, kinderen, de kat, de dierenarts. De gids bevat daarvoor een 12-wekenplan dat de eerste drie maanden week voor week samenvat.

Eén zin daaruit hoort op de koelkast: tijdsaanduidingen zijn richtwaarden. Sommige honden lopen na tien dagen ontspannen door de winkelstraat. Andere hebben vier maanden nodig om zonder te trillen door het trappenhuis te lopen. Allebei is normaal. De maatstaf is altijd de hond die voor je staat.

In het hele boek wordt getraind op basis van beloning, zonder druk en zonder straf. Dat is geen kwestie van smaak. Een hond die mensen nog niet vertrouwt, leert door straf vooral één ding: dat hij gelijk had.

Canvas in aquarelstijl met een grijze bastaardhond en de naam Tilda boven een dressoir in de woonkamer

Als het groter wordt dan jullie tweeën

Angst, angst voor geluiden, uitvallen aan de lijn, voer verdedigen, jachtgedrag, grommen en happen: voor elk van deze werkpunten staat in het boek een eigen trainingsaanpak met oefeningen. Even duidelijk staat er wanneer training alleen niet genoeg is. Heeft je hond iemand ernstig verwond, verwondt hij zichzelf of ben je bang voor hem, dan maak je eerst de situatie veilig en haal je daarna iemand erbij die ter plaatse komt kijken: een dierenarts, een gedragsdierenarts of een goed opgeleide trainer.

En dan is er nog het stille werkpunt waar bijna niemand over praat: jijzelf. De gedachte “Ik kan niet meer” heeft een naam, adoptieblues, en een eigen hoofdstuk. Bij de meesten gaat hij voorbij. Hij gaat sneller voorbij als je weet dat je er niet alleen mee bent.

Wat er in het boek staat

  • 33 hoofdstukken, 374 pagina’s in de gedrukte uitgave
  • 22 afbeeldingen over lichaamstaal en training
  • 12-wekenplan, checklists en een noodplan voor weggelopen honden
  • Een startpagina voor iedereen bij wie de hond er al is, en een trefwoordenregister
  • Voor honden uit het asiel, uit een opvanggezin en uit de buitenlandse dierenbescherming

“Tierschutzhund: Das erste Jahr” bekijken bij Amazon. Al onze gidsen vind je op de pagina Onze boeken.

De dag waarop alles begon

Op een gegeven moment, meestal zonder aankondiging, valt hij voor het eerst naast je in slaap. Velen vieren later niet de verjaardag van hun hond, die kent toch niemand precies, maar de dag waarop hij bij hen introk. Als je die dag wilt vastleggen, vind je ideeën bij de cadeaus voor de adoptie, of je laat van een foto een hondenportret maken in de stijl van je keuze. Je ziet een voorbeeld voordat er gedrukt wordt, en wijzigingen zijn gratis.

Tot dan geldt wat Tobi in het voorwoord schrijft: geef niet zo snel op. Kijk af en toe terug hoe ver jullie al gekomen zijn.

Verder lezen

Bron van de leesfragmenten: “Tierschutzhund: Das erste Jahr”, Print my Pet, 1e druk 2026. Het artikel biedt algemene informatie en vervangt geen diergeneeskundig of gedragsgeneeskundig advies in een individueel geval.

De producten met een link naar Amazon zijn partnerlinks. Koop je via zo’n link, dan steun je ons zonder extra kosten voor jou.

Het Print My Pet-team

Lees verder

Dit vind je misschien ook interessant