Als je haar optilt, wordt ze letterlijk slap als een lappenpop, vandaar de naam. De ragdoll is een van de grootste en tegelijk rustigste huiskattenrassen die er zijn, blauwogig, halflang behaard en met een aanhankelijkheid die soms eerder aan een hond doet denken dan aan een kat. Precies dit karakter maakt haar geliefd en precies dit karakter brengt een paar misverstanden met zich mee waar je vóór de aanschaf van op de hoogte moet zijn.
Kort profiel ragdoll
- Herkomst: Californië, VS, sinds de jaren 1960 gefokt
- Grootte: katers tot 9 kg, poezen 4 tot 6 kg, een van de zwaarste huiskattenrassen
- Vacht: halflang, zijdeachtig, weinig ondervacht, klit minder snel dan andere langhaarrassen
- Levensverwachting: 12 tot 17 jaar
- Karakter: rustig, aanhankelijk, zacht, mensgericht, weinig jachtinstinct
Karakter: de kat die met je meeloopt
Ragdolls zoeken actief de nabijheid van hun mensen. Ze volgen je van kamer naar kamer, gaan erbij zitten als je aan de laptop werkt en begroeten je bij de deur. Ze zijn zelden luid, miauwen weinig en wekken vaak een opvallend ontspannen, bijna slaperige indruk. Met kinderen en andere huisdieren kunnen ze in de regel goed overweg, omdat confrontatie hun in wezen vreemd is. Hun jachtinstinct is in vergelijking met veel andere rassen gering, wat hen tot uitgesproken makkelijke binnenkatten maakt, als ze voldoende bezigheid hebben.
Deze gelatenheid wordt soms geromantiseerd. Een ragdoll is geen kat die alles met zich laat doen, ze geeft grenzen alleen zachter aan dan andere rassen. Wie die zachte signalen negeert, overvraagt haar toch.
Het ras is in de jaren 1960 in Californië ontstaan uit halflanghaarige huiskatten, gericht gefokt op rust en aanhankelijkheid. Deze relatief jonge fokgeschiedenis verklaart ook waarom de genetische diversiteit binnen het ras kleiner is dan bij oude natuurlijke rassen, wat weer een reden is waarom erfelijke ziekten zoals HCM in de populatie relevant blijven.
De vijf punten vóór de aanschaf
1. HCM is het grootste gezondheidsthema
Hypertrofische cardiomyopathie is een erfelijke hartziekte waarbij de hartspier dikker wordt, vaak jarenlang zonder zichtbare symptomen. Bij de ragdoll is een genmutatie bekend waarop getest kan worden, maar de gentest dekt niet alle gevallen. Serieuze fokkers laten hun fokdieren bovendien regelmatig met een hartecho onderzoeken. Een jaarlijkse controle bij de dierenarts is bij dit ras zinvol, ook als de kat volkomen gezond lijkt.
2. PKD moet je in je achterhoofd houden
De polycysteuze nierziekte, waarbij zich cysten in de nieren vormen, komt bij de ragdoll minder vaak voor dan bijvoorbeeld bij de Pershaar, maar komt ook voor. Met een echo is ze al op kittenleeftijd te herkennen. Bij de koop loont het om te vragen naar de onderzoeksresultaten van de ouderdieren, een serieuze fokker legt die open op tafel.
3. Overgewicht komt sneller dan je denkt
Het rustige karakter heeft een keerzijde: volwassen ragdolls bewegen vaak duidelijk minder dan andere katten en neigen daardoor tot overgewicht. Dat belast gewrichten en hart extra. Dagelijks, actief spel en een voerbak die naar behoefte wordt gevuld in plaats van naar goeddunken, horen bij dit ras bij de basisuitrusting, niet bij de extra's.
4. Onderhoudsarm betekent niet onderhoudsvrij
De vacht van de ragdoll klit minder vaak dan die van andere langharige katten, dat klopt. Helemaal zonder borstelen gaat het toch niet, vooral aan de buik en achterpoten ontstaan anders knopen. Twee tot drie keer per week borstelen is meestal genoeg, in de rui in voorjaar en najaar mag het vaker.
5. De prijs voor gezondheid heeft een reden
Een ragdoll-kitten van een fokker die is aangesloten bij een erkende vereniging zoals TICA of een Duitse rasvereniging en HCM- en PKD-tests van de ouderdieren kan voorleggen, kost meestal 800 tot 1.500 euro. Duidelijk goedkopere dieren zonder papieren en zonder gezondheidstests brengen een reëel risico met zich mee dat juist deze twee ziekten onopgemerkt zijn doorgegeven.
Typisch voor het ras is bovendien de vachttekening met gekleurde aftekeningen op gezicht, oren, poten en staart tegen een lichte romp, het zogeheten colourpoint-patroon, dat ook van Siamezen bekend is. Kittens worden bijna wit geboren, de uiteindelijke kleur ontwikkelt zich pas over weken en maanden, volgroeid is een ragdoll vaak pas na drie tot vier jaar.
Houden: wat ze echt nodig heeft
- Puur binnen houden is mogelijk. Het geringe jachtinstinct maakt buiten lopen een optie, geen noodzaak.
- Actief, dagelijks spel. Tegen de neiging tot overgewicht en voor mentale bezigheid.
- Regelmatig borstelen. Twee tot drie keer per week, in de rui vaker.
- Sociaal contact. Ragdolls hechten sterk aan hun mensen en zijn geen katten voor lange, eenzame dagen.
- Toch verhoogde schuilplekken aanbieden. Ook een rustige kat heeft een plek nodig waar ze ongestoord is.
Voor wie past de ragdoll?
Voor mensen die veel thuis zijn, thuiswerken of een rustige, aanhankelijke kat voor het gezin zoeken. Voor kattenbeginners, omdat het karakter weinig verrassingen in petto heeft. Niet voor mensen die lang en regelmatig van huis zijn, en niet voor iedereen die een onafhankelijke, afstandelijke kat verkiest.
Ook voor huishoudens met honden kan een ragdoll goed passen, mits de gewenning behoedzaam verloopt, omdat haar weinig uitgesproken vluchtinstinct en haar algemene gelatenheid conflicten minder snel laten escaleren dan bij nerveuzere rassen. Belangrijk blijft toch om elke kennismaking langzaam en onder toezicht te laten verlopen.
Veelgestelde vragen
Voelt een ragdoll echt minder pijn? Nee, dat is een hardnekkige mythe. Het ras toont pijn en stress alleen terughoudender dan andere katten, wat dierenartsbezoeken bij een vermoeden van ziekte des te belangrijker maakt.
Mag een ragdoll naar buiten? Mogelijk, maar vanwege het geringe vluchtinstinct en de goedmoedigheid tegenover vreemden alleen met voorzichtigheid en idealiter in een beveiligde tuin.
Waaraan herken ik een serieuze fokker? Aan openlijk in te zien HCM- en PKD-testresultaten van de ouderdieren, een rasvereniging op de achtergrond en de bereidheid om de fokplek te laten zien.
Blauwe ogen op canvas
De stralend blauwe ogen en de zachte vachttekening komen in aquarel bijzonder goed uit. Fotografeer haar bij daglicht bij het raam, niet bij kunstlicht, zodat de oogkleur op de foto net zo stralend overkomt als in het echt. Het colourpoint-patroon draagt bovendien de Minimal-stijl, omdat de donkere aftekeningen daar afsteken tegen een rustig vlak.
Voordat er gedrukt wordt, zie je een voorbeeld, en wijzigingen daarin kosten niets. Pas daarna beslis je of de ragdoll als canvas, in houten lijst of op acrylglas aan de muur komt. De keuze vind je bij de kattenportretten.
Verder lezen
- Maine Coon: tien kilo kat in het dagelijks leven: de andere grote zachtaardige
- Britse korthaar: de kat naast je: minder vacht, minder werk
- Kat fotograferen zonder stress: voor iedereen die dit blauw wil vastleggen
