Er staan duizend foto’s van je paard op je telefoon. Grazend, tijdens het poetsen, half achter het hek, met de oren naar achteren of de ogen dicht. En dan is er die ene foto die je graag zou willen: gespitste oren, een alerte blik, glanzende vacht en mooi licht. De foto die laat zien hoe jij je paard ziet.
Die foto kun je maken. Je hebt alleen wat planning, een helper en ongeveer twintig minuten nodig. Zo pak je het aan.
1. Het tijdstip doet meer dan de camera
Middaglicht maakt van elk paard een silhouet met schaduw onder de buik en glimmende plekken op de rug. Het eerste uur na zonsopkomst en het laatste voor zonsondergang zijn ideaal voor paardenfoto’s: zacht licht, warme kleuren en lange schaduwen die de spieren vorm geven. Lukt dat niet, dan is een bewolkte hemel de op één na beste optie. Directe middagzon is dat niet.
2. Poets alsof je naar een wedstrijd gaat
De camera ziet alles: stof op de vacht, stro in de manen, slaap in de ooghoek en vieze hoeven. Twintig minuten poetsen maken het verschil tussen een kiekje en een foto. Leg de manen naar één kant, maak ogen en neusgaten schoon en vet de hoeven in als je het serieus aanpakt. En gebruik een schoon halster of helemaal geen. Een groen weidehalster leidt op de foto snel af van het paard.
3. Met een helper gaat het veel makkelijker
Alleen is het lastig. Het gaat makkelijker met iemand die achter je staat en voor de oren zorgt. Wat werkt: met een plastic zak ritselen, een snoepje in de hand laten zien, een kort fluitje, een ander paard langs de rand van het beeld leiden. Wat meestal weinig helpt: de naam roepen, want na een paar keer reageren veel paarden er nauwelijks nog op. Elke prikkel slijt snel, dus houd er een paar verschillende klaar.
4. Oren naar voren, blik naar jou
Het geheim: de prikkel moet vlak naast de camera komen, niet ver weg. Anders kijkt het paard langs de foto heen. Je helper staat direct achter je schouder. Jij hebt je vinger al op de ontspanknop voordat de prikkel komt, want die stand van de oren duurt vaak maar een moment.
5. Nooit recht van voren en onderen
Fotografeer je een paard recht van voren en iets van onderen, dan krijgt het een enorme kop en een piepkleine achterhand. De klassieke beginnersfout. Voor een portret: iets schuin van voren, op borst- tot schouderhoogte, met wat afstand en zoom in plaats van dichtbij met een groothoeklens. De groothoek van je telefoon vervormt, een telelens of de 2x-camera flatteert.
6. De stand van de benen
Voor een foto van het hele paard: de twee benen het dichtst bij de camera staan iets uit elkaar, zodat je alle vier ziet. Dat klinkt pietluttig, maar een paard met drie zichtbare benen ziet er op een foto altijd vreemd uit. Voor een hoofdportret maakt dit niet uit.
7. De achtergrond is de helft
De paddock met de blauwe ton, de trailer, het hek dat uit de schoft lijkt te groeien: dat valt je allemaal pas op de foto op. Zoek een plek met een rustige achtergrond: een heg, bosrand of een weiland dat ver doorloopt. Hoe meer afstand tussen paard en achtergrond, hoe zachter die wordt. Voor ons portret maakt de achtergrond niet uit, want we geven die opnieuw vorm. Voor de foto zelf wel.
8. Burstmodus en geduld
Maak burstfoto's en sorteer later uit. Op de iPhone 11 en nieuwer schuif je daarvoor de ontspanknop naar links en houd je hem vast, bij Android-telefoons hangt het gebaar af van het model. Paarden knipperen, kauwen, snuiven, en dat ene moment met gespitste oren en een rustige mond zit ergens daartussen. Reken op honderd foto's voor drie goede.
9. De foto die een portret kan worden
Wat we nodig hebben, is eenvoudiger dan veel mensen denken: een scherpe kop, open ogen met licht erin, oren naar voren en licht van opzij of schuin van voren. Een halster kunnen we verwijderen, een hek op de achtergrond stoort niet en een vlek op de bles evenmin. Wat we niet kunnen redden: onscherpte, tegenlicht zonder details en foto’s schuin van boven met een enorme kop. Twijfel je? Stuur ons twee of drie foto’s. We zeggen eerlijk welke geschikt is en je krijgt vóór het drukken een gratis voorbeeld.
Een paardenhoofd kan wel wat formaat hebben. Is de foto goed, dan is een poster in een houten lijst de variant die het dier recht doet. Paardenportretten zijn daarnaast verkrijgbaar als poster, in een houten lijst en op acrylglas.
Een woord over foto’s met de ruiter
Wil je zelf op de foto? Ga naast het paard staan, niet ervoor. Leg je hand op de hals, niet aan het halster. Laat je helper ook op jouw ogen letten, want jullie knipperen allebei. De mooiste foto’s ontstaan vaak na de eigenlijke fotosessie, als iedereen ontspannen is en je paard zijn hoofd tegen je schouder legt. Daarvoor is het de moeite waard de camera nog vijf minuten langer te gebruiken.
Zoek je nog een naam voor een nieuw paard op stal? Onze naamzoeker voor paarden helpt je verder.
En voor de kinderen op stal die liever zelf tekenen: ons “Pferde Malbuch für Kinder” (boek in het Duits) vind je op de boekenpagina.
Verder lezen
- Wat een haflinger per maand kost: het dankbaarste fotomodel op stal
- Zelf hondenfoto’s maken: dezelfde aanpak, een kleiner dier
- Een dierenportret cadeau geven: van foto naar portret
