Er is een moment dat elke Maine Coon-baas kent: er komt bezoek, de kat stapt de kamer in, en iemand zegt: “Wat is DAT nou?” Een kater van acht, negen, soms tien kilo, met lynxpluimpjes op de oren, een staart als een veerpluim en een blik alsof hij het huis heeft gekocht. En dan gaat dit enorme dier op zijn rug liggen en wil hij op zijn buik gekrabbeld worden.
De Maine Coon is het grootste gedomesticeerde kattenras en tegelijk een van de vriendelijkste. Die combinatie maakt haar zo geliefd. Maar ze is geen bankkussen. Dit moet je weten voordat je verliefd wordt.
Maine Coon in cijfers
- Herkomst: de Amerikaanse staat Maine, natuurlijk ras uit boerderijkatten
- Gewicht: katers 6 tot 10 kg, poezen 4 tot 6 kg. Pas op 3 tot 4 jaar volgroeid
- Levensverwachting: 12 tot 15 jaar
- Vacht: halflang, waterafstotend, met kraag en broek aan de achterpoten
- Karakter: gezellig, speels, spraakzaam, aanhankelijk als een hond
Karakter: de hond onder de katten
Maine Coons volgen hun mensen van kamer naar kamer. Ze komen als je ze roept, meestal. Ze spelen apporteren, veel van hen serieus en vol uithoudingsvermogen. Ze zitten naast je als je werkt en geven commentaar met een helder getjilp dat je van zo'n groot dier niet zou verwachten. Miauwen doen ze zelden, tjilpen en koeren juist voortdurend.
Ze zijn niet opdringerig, maar ze willen erbij zijn. Een Maine Coon die de hele dag alleen is, wordt niet destructief, maar stil en verdrietig. Dat is de reden waarom serieuze fokkers kittens bijna alleen per twee of in huishoudens met een bestaande kat meegeven.
Wat grootte in het dagelijks leven betekent
1. Ze is groot. Echt groot.
Dat klinkt banaal, tot de krabpaal uit de bouwmarkt bij de eerste sprong omvalt. Maine Coons hebben krabpalen nodig met dikke stammen en ligvlakken van minstens 50 cm doorsnede, een kattenbak in XXL-formaat die je nauwelijks in de handel vindt, en reismanden die eigenlijk voor kleine honden zijn gemaakt. Reken bij de eerste uitrusting op het dubbele van wat je voor een gewone kat zou uitgeven.
2. De vacht is werk, maar te doen
Anders dan Perzische katten klit de Maine Coon niet meteen. Twee keer per week borstelen is meestal genoeg, in de oksels en aan de broek vaker. Het probleem is niet het borstelen, maar de hoeveelheid: in de rui ligt er overal wol. Wie allergieën in de familie heeft, moet vooraf testen, niet achteraf.
3. Gezondheid: HCM en heupen
Hypertrofische cardiomyopathie is bij de Maine Coon de meest voorkomende erfelijke ziekte. Er bestaat een gentest voor een van de bekende mutaties, maar die vervangt de hartecho niet. Een serieuze fokker laat zijn fokdieren regelmatig echoën en toont je de resultaten. Daarbij komt bij dit formaat een gevoeligheid voor heupdysplasie en spinale spieratrofie, ook daarvoor bestaan tests. Vraag ernaar. Wie ontwijkt, valt af.
4. De kosten houden niet op bij de aankoop
Een kitten met stamboom en gezondheidstests kost 1.200 tot 1.800 euro. Daarna eet een kater van tien kilo bijna twee keer zoveel als een huiskat, worden medicijnen op gewicht gedoseerd, en is een kattenverzekering bij dit ras geen luxe. Wie krap rekent, moet eerlijk rekenen.
5. Ze blijft lang een kind
Maine Coons zijn pas met drie tot vier jaar lichamelijk en geestelijk volwassen. Tot die tijd heb je een kitten ter grootte van een teckel, dat 's nachts door het huis dondert en dingen van de plank schuift omdat het kan. Dat is charmant als je erop bent voorbereid.
Houding: wat ze nodig heeft
- Gezelschap. Een tweede kat of een kattenvriendelijke hond. Niet onderhandelbaar bij werkende baasjes.
- Ruimte in de hoogte. Niet de vierkante meters tellen, maar de klimmogelijkheden. Wandplanken, een stabiele boom, een plek bij het raam.
- Water. Veel Maine Coons houden van water, spelen met de drinkfontein en kijken toe als je doucht. Een fontein zorgt ervoor dat ze genoeg drinken, wat helpt voor de nieren.
- Beveiligde buitengang of balkon. Niet nodig, maar een winst. Vrije buitengang is bij dit ras vanwege het risico op diefstal geen goed idee.
Voor wie past de Maine Coon?
Voor mensen die eigenlijk een hond willen, maar kattenmensen zijn. Voor gezinnen met kinderen, want bijna geen kat is zo geduldig. Voor iedereen die een kat wil die meeleeft in plaats van alleen meewoont. Niet voor mensen met een kleine woning, een klein budget of de wens voor een onopvallende kat.
Veelgestelde vragen
Kun je een Maine Coon alleen houden? Als er de hele dag iemand thuis is, ja. Anders liever met z'n tweeën.
Zijn Maine Coons schootkatten? De meeste wel, maar tien kilo op schoot is een ervaring. Veel liggen liever ernaast met een poot op je been.
Kunnen ze met honden overweg? Vaak beter dan elk ander ras, vooral als ze samen opgroeien.
Maine Coon als motief
Weinig katten brengen zoveel structuur in het beeld als een Maine Coon. De kraag, de penseeloren, de alerte blik geven elke stijl diepte, van het klassieke olieverfschilderij tot het koninklijke portret. Een tip voor de foto: fotografeer iets van onderaf, zodat de grootte tot zijn recht komt, en met daglicht van opzij, zodat de vacht structuur krijgt.
Voor een Maine Coon is een klein formaat zonde. In een houten lijst krijgt het olieverfschilderij het oppervlak dat bij het dier past, en hoe het met jouw foto eruitziet, zie je vooraf. De formaten staan bij de kattenportretten.
Verder lezen
- Britse korthaar: de kat naast je: de compactere, onderhoudsvriendelijkere kat
- Ragdoll: zachte reus met een hartprobleem: vergelijkbaar groot, vergelijkbaar zacht
- Rui in de herfst: bij deze vacht geen bijzaak
